Quantcast
لوکتو | نقد فیلم Rough Night
ورود عضویت
نقد فیلم Rough Night
رامتین کاظمی در تاریخ 14 آبان 1396

مشاهده نقد و بررسی کاربران
نقد فیلم Rough Night
نقد فیلم Rough Night

زن هایی بدشانس، قوی و بامزه

 

فیلم Rough Night، فیلمی کمدی متعلق به زیرشاخه نوظهور و داغ مهمانی جهنمی است و در نگاه اول، مانند نسخه زنانه فیلم The Hangover، یا تقلیدی از فیلم Bridesmaids به نظر می‌رسد که البته فرضیه اشتباهی نیست و حتی در تبلیغات فیلم هم به شباهت‌های این فیلم‌ها اشاره شده است. با این وجود، فیلم Rough Night، به هیچ وجه تقلیدی سرسری و بی‌مزه نیست و روی پای خود می‌ایستد.

 

داستان فیلم Rough Night درباره تعدادی زن جوان است که از دوران دانشگاه، با هم دوست مانده‌اند، هر چند که گذر زمان، میان آن‌ها فاصله‌ای هم انداخته و هر کدام مسیری جداگانه را پیش گرفته، اما همچنان با هم در تماس هستند و تصمیم می‌گیرند که به مناسبت مهمانی مجردی جس، با بازی اسکارلت جوهانسون، بار دیگر دور هم جمع شوند و به میامی بروند. اما همانطور که حتما حدس زده‌اید، قرار است اتفاقاتی برای آن‌ها رخ دهد که رابطه آن‌ها را به چالش می‌کشد.

 

نیم ساعت ابتدایی فیلم، ریتم بسیار کندی دارد و حتی فکر می‌کنید که شاید با یک فیلم کمدی بزرگسالانه با شوخی‌های آبکی، مانند دیگر فیلم‌های کمدی بزرگسالانه این روزهای هالیوود، با محوریت زنان روبرو هستید که به خاطر نام ستارگانش، مجوز ساخت آن توسط استودیو صادر شده است.

 

Rough night

پل دبلیو دانز، فیلمنامه‌نویس و بازیگر و لوسیا آنیلو، کارگردان فیلم، عوامل اصلی موفقیت فیلم Rough Night هستند.

 

اما کمی که از فیلم می‌گذرد و داستان فیلم به حریان می‌افتد، تماشاگر نیز به فیلم علاقه‌مند می‌شود. در واقع، در همان 20 دقیقه کند و کسل کننده آغازین، با جنبه‌هایی از کاراکترهای فیلم آشنا می‌شویم که در داستان فیلم تأثیرگذارند. برگ برنده فیلم Rough Night، همین پرداخت کاراکترها است. سازندگان فیلم، به جای ارائه چند کاراکتر عجیب، غیر طبیعی، نامأنوس و دلقک گونه، 5 زن را معرفی می‌کنند که نه تنها فقط دختران و زنان، بلکه همه تماشاگران با آن‌ها ارتباط برقرار می‌کنند. زن‌ها گوشه‌ای از وجود خود را حداقل در یکی از کاراکترها می‌بینند و مردها نیز به آن‌ها جذب می‌شوند. ستارگان فیلم نیز نقش بسزایی در ایجاد این علاقه و ارتباط با تماشاگر داشته‌اند، هر چند که در میان آن‌ها، شاید لهجه استرالیایی کیت مک کینون، کمی تصنعی و تقلبی به نظر برسد.

 

طنز فیلم Rough Night، ناشی از اتفاقات ناگواری است که برای کاراکترها می‌افتد، اما نه تنها هیچ کدام به سمت لودگی نمی‌روند، بلکه از حماقت یا کودن بودن آن‌ها نیز ناشی نمی‌شوند. در واقع فیلم به جای این که کاراکترهای خود را قربانی اتفاقاتی ناگوار، اما خنده‌دار کند، از نحوه مواجهه آن‌ها با مشکلات، طنز ایجاد کرده است. اگرچه فیلم متعلق به رده آثار بزرگسالانه است، اما تقریبا، هیچ بخشی از فیلم، فدای شوخی‌های مستهجن و چیپ نمی‌شود. به همین دلیل، به جای فیلمی درباره چند دلقک احمق نگون‌بخت، با پنج زن آشنا می‌شویم که قابل لمس هستند و ابزار فیلمساز نشده‌اند. شاید این مسئله، ناشی از تلاش‌های لوسیا آنیلو کارگردان و همکار فیلمنامه‌نویس او، پل دبلیو دانس باشد. این دو که از نویسندگان سریال محبوب Broad City هستند (که اتفاقا ایلانا گلیزر، یکی از ستارگان فیلم، با همین سریال به شهرت رسیده است)، توانسته‌اند زن‌هایی را به تصویر بکشند که در برابر مشکلات، تسلیم نمی‌شوند و به دنبال راه حلی هستند. المانی که به ندرت در یک فیلم کمدی هالیوودی شاهد آن بوده‌ایم.

 

در نتیجه، فیلم Rough Night، از فیلم‌های مهم سال 2017 است. جریان فیلم‌های کمدی بزرگسالانه‌ای که با فیلم American Pie آغاز شد و با فیلم The Hangover، به اوج خود رسید و جانی دوباره گرفت، به شدت نیازمند فیلمی بود که زن را در مقامی بالاتر از یک ابزار برای خلق شوخی‌های مستهجن نشان دهد و به همین دلیل، فیلم Rough Night، در کنار فیلم‌هایی چون Bridesmaids، Bad Moms و How to Be Single، از آثار کمدی قابل توجه عصر جدید هالیوود است و نیاز ساخت چنین فیلم‌هایی که زن‌ها را موجوداتی قدرتمند و مستقل نشان می‌دهند که اتفاقا، مردستیز یا فمینیست هم نیستند، بیشتر از همیشه احساس می‌شود.

 

در راستای ارائه همین تصویر، فیلم Rough Night، تیپ کاراکترهای فیلم‌های رایج هالیوودی را تغییر داده است و نقش زن و مرد را در یک فیلم ماجرایی با هم عوض کرده است. برای مثال، در این فیلم، زن‌ها مشغول خوش‌گذارنی، گشت و گذار در شهر و عیاشی می‌شوند و این مردها هستند که فعالیتی آرام و خسته‌کننده را انجام می‌دهند، در حالی که در آثار رایج هالیوودی، دقیقا عکس چنین اتفاقی رخ می‌دهد. حتی در فیلم، تنها شاهد برهنه شدن مردان هستیم و در واقع فیلمسازان، نقبی به استفاده ابزاری هالیوود از زنان زده‌اند.

 

نکته دیگر فیلم، رابطه میان کاراکترها است. فیلم Rough Night، از معدود فیلم‌هایی است که دوستی میان کاراکترهای زن فیلم، تقویت می‌شود و هیچ کاراکتری، حتی کاراکتر پیپا با بازی کیت مک کینون، جنبه تزئینی ندارد. در فیلم، مخصوصا به رابطه جس و آلیس، با بازی جیلیان بل اشاره شده که دچار تنش می‌شود، اما هیچ کدام از اتفاقاتی که رخ می‌دهند، باعث جدایی این دو دوست نمی‌شوند، بلکه رابطه میان آن‌ها مستحکم‌تر می‌شود و زن‌ها هستند که برای نجات خود از مخمصه به هم کمک می‌کنند.

 

فیلم Rough Night، شاید فیلم کاملی نباشد و شاید به مذاق عده‌ای خوش نیاید، اما نمی‌توان کتمان کرد که فیلمی سرگرم‌کننده با داستانی جذاب و کاراکترهایی گیرا است که تماشاگر را مجذوب خود می‌کند. ساخت چنین فیلمی در این دوران هالیوود، که چارچوب‌های مردسالاری در حال شکستن است، اتفاق بسیار مهمی است و چه خوب که فیلم لوسیا آنیلو، نمونه‌ای بسیار خوب از این جریان جدید فیلم‌های زمانه است.

+ نکات مثبت:

- داستان خوب و گیرا
- کاراکترهای ملموس و قدرتمند که تماشاگر به سرنوشت آن‌ها علاقه‌مند می‌شود
- عملکرد قوی کارگردان و نویسنده فیلم
- بازی‌های بازیگران، مخصوصا جیلیان بیل
- نمایش کاراکترهای زن قوی و متفاوت نسبت به جریان رایج سینمای هالیوود
۸
+ نکات منفی:

- 20 دقیقه کند و کسل کننده ابتدایی
- برخی از شوخی‌های فیلم، مناسب سریال‌های آبکی تلویزیون هستند

جمع بندی:

فیلم Rough Night، به خوبی توانسته 5 زن مستقل، قدرتمند، خاص و جذاب را به تصویر بکشد که در مواجه با مشکلات، سر خم نمی‌کنند و روی پای خود می‌ایستند. فیلم Rough Night، علاوه بر اینکه مخاطب خود را می‌خنداند، تصویری از زن، کاملا متفاوت از سینمای هالیوود نمایش می‌دهد و به همین دلیل، فیلم قابل توجهی است.

رامتین کاظمی

رامتین کاظمی
رامتین کاظمی در اهواز بزرگ شده و مهندسی زلزله خوانده است، اما تصمیم گرفت تا به سینما بپردازد. او از 11 سالگی پیگیر اخبار سینماست. رامتین در اوقات فراغت خود کتاب می‌خواند و به بازی‌های آنلاین می‌پردازد و همواره در حال گوش دادن به موسیقی است.

instagram icon email icon twitter icon linkdin icon

نظر خود را بنویسید




بازی
فیلم
سریال
مطالب