Quantcast
ورود عضویت
اکشن
game

یک بازی اکشن (Action) بر چالش‌های فیزیکی از جمله هماهنگی دست و چشم و سرعت در واکنش تمرکز دارد. این ژانر شامل زیر شاخه‌های متعددی از جمله بازی‌های مبارزه‌ای، تیراندازی و پلتفرمر می‌شود. ژانرهای MOBA (Multiplayer online battle arena) و برخی بازی‌های استراتژی بی‌درنگ نیز گاهی در ژانر اکشن طبقه بندی می‌شوند.


در یک بازی اکشن، گیمر غالبا کنترل یک قهرمان یا آواتار را بر عهده دارد. این آواتار باید در مرحله پیش رفته، اشیائی را جمع آوری و از موانع گذر کرده و به شیوه‌های متفاوت با دشمنان بجنگد. در انتهای هر مرحله یا مراحل، گیمر با یک باس روبرو می‌شود که چالش برانگیزتر و سخت‌تر از دشمنان عادی است. حمله دشمنان و موانع گوناگون، باعث کم شدن جان کاراکتر بازی شده و با تمام شدن آن، بازی نیز تمام می‌شود. در نهایت، با گذراندن تمام مراحل مراحل، بازی به پایان می‌رسد، اما برخی از بازی‌ها، مخصوصا بازی‌های آرکید، دارای مراحل نامتناهی هستند و هدف بازی، به دست آوردن بیشترین امتیاز نسبت به دیگران، با جمع آوری آیتم‌ها و شکست دادن دشمنان است.


عناصر اصلی
ژانر اکشن شامل هر بازی که در آن، گیمر باید با چالش‌های فیزیکی از جمله هدف گیری دقیق و واکنش‌های سریع دست و پنجه نرم کند، می‌شود. بازی‌های اکشن ممکن است چالش‌های دیگری از جمله مسابقات، معماها و پیدا کردن آیتم‌ها را نیز شامل شوند، اما بر محور این عناصر نمی‌چرخند. گیمر ممکن است با چالش‌های تاکتیکی و اکتشافی نیز روبرو شود، اما عنصر اصلی بازی، سرعت واکنش بالا و هماهنگی خوب دست و چشم است. گیمر گاهی از نظر زمانی نیز تحت فشار است و زمان کافی برای برنامه ریزی ندارد. در مجموع، بازی‌های اکشن سریع‌تر، چالش‌برانگیزتر هستند. بازی‌های اکشن غالبا شامل حل کردن معما نیز می‌شوند، اما این معماها اغلب ساده هستند، زیرا گیمر تحت فشار زمانی است.

 

ئشط حشغدث 2

سری Max Payne از محبوب‌ترین بازی‌های اکشن با داستانی تاریک و گیم‌پلی جذاب است.


طراحی بازی


مراحل
گیمر در یک بازی اکشن با رد کردن مراحل در بازی پیشرفت می‌کند. مراحل غالبا بر اساس زمینه، سبک گرافیکی و دشمنان دسته بندی می‌شوند. برخی مراحل شامل چالش‌های مختلفی مانند رقصیدن در یک بازی رقص یا تیراندازی در یک بازی شوتر می‌شوند که گیمر باید بر آن‌ها فائق آید. بازی‌های قدیمی گیمر را مجبور می‌کردند تا پس از مردن، مرحله را از ابتدا آغاز کند، اما بازی‌های اکشن تکامل پیدا کرده و با ارائه قابلیت سیو و چک پوینت، به گیمر اجازه می‌دهند تا مراحل را از میانه دنبال کنند. به تازگی در برخی بازی‌ها، گیمر می‌تواند کاراکتر خود را در بازی، زنده یا شبیه سازی کند و برخی از آیتم‌های خود را نیز باز پس بگیرد و البته در ازای آن، از ارز درون بازی استفاده کند که پس از مردن، هزینه این کار بیشتر می‌شود. موانع و دشمنان در یک مرحله معمولا پس از هر بازی تغییر نمی‌کنند تا گیمر بتواند به شیوه سعی و خطا، بازی را یاد بگیرد. اما گاهی در برخی مراحل، عنصر تصادف به بازی اضافه می‌شود و ممکن است که دشمنانی به صورت تصادفی ظاهر شده یا مسیر جدیدی جلوی راه گیمر قرار بگیرد.


مراحل یک بازی اکشن ممکن است خطی یا غیر خطی باشند و گاهی شامل راه‌های میانبر نیز می‌شوند. برای مراحلی که نیاز به کند و کاو دارند، گیمر ممکن است نیاز داشته باشد تا یک خروجی مخفی را پیدا کند یا با دشمنانی بجنگد. این مراحل ممکن است حاوی اسراری مخفی یا دور از دسترس یا حاوی آیتم‌های ارزشمندی باشند. این آیتم‌ها ممکن است جایزه یا یک خروجی غیر معمول به یک مرحله مخفی باشند یا باعث شوند تا گیمر چند مرحله جلو برود. بازی‌های اکشن گاهی دارای یک محل تله پورت هستند که کاراکتر گیمر را در مرحله جابجا می‌کنند. مراحل ممکن است حاوی درهای قفل شده باشند که تنها به وسیله یک کلید خاص که در جایی از مرحله مخفی است، باز می‌شوند.

 

castlevania

بازی Castlevania: Symphony of the Night، از جمله بهترین بازی‌ها با گیم‌پلی غیرخطی است.


بازی‌های اکشن گاهی از محدودیت‌های زمانی برای چالش بیشتر استفاده می‌کنند. اما مراحل بازی غالبا به گذشت زمان یا چرخه شب و روز واکنش نشان نمی‌دهند. هنگامی که زمان یک مرحله به پایان می‌رسد، ممکن است گیمر یک جان از دست بدهد یا با دشمن یا چالش سختی روبرو شود. اگر مرحله در زمان مشخص تمام شود، امتیاز بیشتری به گیمر داده می‌شود.


توانایی‌های کاراکتر
در بسیاری از بازی‌های اکشن، گیمر کنترل یک کاراکتر را به عنوان قهرمان بازی بر عهده دارد. این کاراکتر دارای توانایی حرکت کردن است و می‌تواند آیتم‌هایی را برداشته یا با آن‌ها تعامل داشته باشد. آواتارهای دارای حملات تدافعی و تهاجمی مانند شلیک کردن یا مشت زدن هستند. بیشتر بازی‌های اکشن دارای حملات قوی برای از بین بردن دشمنان در یک محدوده مکانی مشخص هستند، اما این حملات به ندرت استفاده می‌شوند.


موانع و دشمنان
در بازی‌های اکشن که شامل گشت و گذار در یک محیط هستند، گیمر با موانع، تله‌ها و دشمنان روبرو می‌شود. دشمنان غالبا از یک الگوی ثابت برای حمله استفاده می‌کنند، اما در بازی‌های جدید از هوش مصنوعی پیچیده‌تری استفاده می‌شود و دشمنان با پیچیدگی بیشتری حمله می‌کنند. گاهی ممکن است دشمنان در گروه‌ها یا موج‌هایی حمله کنند و تعداد و قدرت آن‌ها به مرور، تا پایان مرحله، بیشتر می‌شود. همچنین دشمنان ممکن است به صورت ناگهانی ظاهر شوند. این امر ممکن است شامل یک نقطه ظهور نامرئی یا یک تولید کننده دشمن باشد که می‌توان آن را نابود کرد. این نقاط ممکن است به تعداد نامتناهی یا تعداد مشخص دشمن ایجاد کنند. در انتهای هر گروه یا مرحله، گیمر با یک باس روبرو می‌شود. این باس غالبا شامل یک نسخه بزرگ‌تر و سخت‌تر یک دشمن معمولی است. برای کشتن یک باس ممکن است به یک سلاح خاص یا شیوه حمله، مانند حمله کردن هنگامی که دهان باس باز است، یا حمله به قسمت خاصی از بدن او، نیاز داشته باشد.

 

dark souls

بازی Dark Souls از جمله سخت‌ترین بازی‌های اکشن است.


جان
در بازی‌های اکشن، کاراکتر بازی دارای مقدار مشخصی جان است که با حمله دشمن و برخورد با موانع، کاهش پیدا می‌کند و خالی می‌شود. گاهی می‌توان جان را با جمع آوری آیتم‌های درون بازی پر کرد. هنگامی که جان کاراکتر بازی تمام می‌شود، او می‌میرد. گاهی به گیمر فرصت مجددی داده می‌شود تا تا پس از مردن بار دیگر شانس خود را امتحان کند که به آن قلب یا live می‌گویند. در این مواقع، گیمر بازی را از نقطه‌ای که در آن باخته یا یک چک پوینت یا ابتدای مرحله آغاز می‌کند. در هنگام زنده شدن، معمولا کاراکتر بازی برای چند ثانیه آسیب ناپذیر است تا گیمر بتواند خود را با شرایط وفق دهد. گیمر می‌تواند با به دست آوردن امتیاز مشخص یا آیتم خاص، جان بیشتری به دست آورد. بازی‌های آرکید، تعداد جان را محدود می‌کنند، اما بازی‌های دیگر، این مقدار را نامحدود ارائه می‌کنند.


گرافیک و رابط کاربری
بازی‌های اکشن از زاویه دید دو بعدی یا سه بعدی تعریف می‌شوند. بازی‌های دو بعدی معمولا دارای نمای برش افقی یا دید از بالا هستند. در هنگام پیشرفت در مرحله، تصویر نیز حرکت می‌کنند، اگر چه بعضی بازی‌ها، تصویر را حرکت می‌دهند تا گیمر را مجبور به پیشرفت در بازی کنند. در بازی‌های اکشن سه بعدی، نما غالبا به کاراکتر بازی ربط دارد و ممکن است اول شخص یا سوم شخص باشد. اما، برخی بازی‌های سه بعدی دارای دوربین خاصی هستند که توسط خود بازی کنترل می‌شود و گیمر تنها در زاویه نشان داده شده بازی می‌کند. هر چند که در بازی‌های اکشن معمولا از HUD برای نمایش اطلاعات مهم مانند جان و مهمات استفاده می‌شود، بازی‌های اکشن گاهی از نقشه‌ها یا یک مینی‌مپ کوچک در پایین صحفه استفاده می‌کنند.

 

uncharted

به منظور ارائه یک گیم‌پلی سینماتیک، رابط کاربری بازی‌های Uncharted، در بسیاری از لحظات هیجان‌انگیز، نمایش داده نمی‌شود.


امتیاز گیری و پیروزی
بازی‌های اکشن دارای اهداف ساده‌ای هستند که دسترسی به آن‌ها آسان است. هدف عمده آن‌ها، شکست دادن باس پایان بازی است. این هدف در چهارچوب یک داستان، با پایانی خوش پس از بردن ارائه می‌شود. در برخی بازی‌ها، هدف با پیشرفت در داستان تغییر می‌کند.
بسیاری از بازی‌های اکشن، امتیاز گیمر را ثبت می‌کنند. انجام چالش‌های مشخص یا شکست دشمنان مشخص، باعث کسب امتیاز می‌شود. بازی با مهارت نیز دارای امتیاز چند برابر است، مانند بازی Pac-Man که هر بار، گیمر بتواند یک روح را بخورد، امتیاز دو برابر دریافت می‌کند. گاهی بازی‌های اکشن آیتم‌هایی را به عنوان جایزه ارائه می‌کنند که امتیاز گیمر را افزایش می‌دهند. از دست دادن این آیتم‌ها، هیچ مجازاتی در پی ندارد، اگر چه این آیتم‌های جایزه، ممکن است مراحل مخفی یا ویژه را باز کنند. در بسیاری از بازی‌های اکشن، به دست آوردن امتیاز‌ها، تنها هدف بازی است و مراحل آنقدر سخت می‌شوند تا گیمر ببازد. بازی‌های آرکید غالبا قابل بردن نیستند و از باختن گیمرها پول به دست می‌آورند. از سوی دیگر، بازی‌ها کنسول‌ها دارای شرایطی برای تمام شدن هستند، زیرا ناشر بازی، برای آن قیمت تعیین کرده و انتظار دارد که با پایان آن، گیمر بازی دیگری را خریداری کند.


زیر شاخه‌ها
بازی‌های اکشن دارای چندین زیرشاخه هستند. اما بسیاری از بازی‌های اکشن در زیر شاخه مشخصی دسته بندی نمی‌شوند، مانند بازی Frogger و دیگر بازی‌های ماجرایی و استراتژیک که دارای عناصر اکشن هستند.


Beat ‘em Up ژانری است که غالبا شامل بازی‌های دو بعدی و مراحلی متشکل از دشمنان گوناگون می‌شود و از هنرهای رزمی و اسلحه سرد برای مبارزه استفاده می‌شود.
بازی‌های مبارزه‌ای شامل مبارزه دو بازیکن یا تیم‌های دو یا سه نفره مبارزان با استفاده از هنرهای رزمی می‌شود. انواع حملات تهاجمی و دفاعی محدود هستند و هنگامی که جان یکی از مبارزان به صفر می‌رسد، بازی به پایان می‌رسد. در این ژانر شاهد حملات ویژه و کمبوهای گوناگون هستیم. بازی‌های مبارزه‌ای به دو نوع دو بعدی و سه بعدی تقسیم می‌شوند، اما اکثر بازی‌های سه بعدی این ژانر نیز دارای یک صفحه دو بعدی برای مبارزات هستند و حرکت تنها به دو راستا محدود است. این ژانر شامل بازی‌های ورزشی مانند بوکس یا کشتی کج نمی‌شود و مبارزات کمتر واقع گرایانه هستند.


بازی‌های هزارتویی مانند Pac Man شامل جستجو در یک هزارتو برای فرار یا تعقیب دشمنان هستند.


بازی‌های پلتفرمینگ شامل پریدن میان پلتفرم‌های گوناگون با ارتفاعات متغیر و مبارزه با دشمنان و فائق آمدن بر موانع مختلف هستند. فیزیک این بازی‌ها غالبا غیر واقع گرایانه است و مراحل معمولا از نظر گیم پلی اغراق شده هستند. این ژانر نیز در دو قالب دو بعدی و سه بعدی عرضه می‌شود.

 

crash

بازی اکشن پلتفرمینگ Crash، عامل اصلی موفقیت کنسول پلی استیشن 1 بود؛ این بازی پس از 22 سال از زمان عرضه، همچنان بسیار محبوب است.


بازی‌های ریتمی، موسیقی شناسی گیمر را هدف می‌گیرند و به ازای هر دکمه‌ای که به موقع و همگام با نوت موزیک زده شود، امتیاز داده می‌شود. این زیر شاخه اکشن نسبتا جدید و است از زیر شاخه‌های ژانر موسیقی نیز شناخته می‌شود.


بازی‌های شوتر به گیمر اجازه می‌دهند تا با یک سلاح گرم یا سرد، از راه دور با دشمن مبارزه کنند و مهم‌ترین مسئله در این بازی‌ها دقت است. اگر چه این بازی‌ها غالبا خشن هستند، اما بازی‌های شوتر غیر خشن نیز گاهی دیده می‌شوند. این زیر شاخه خود دارای دو زیر شاخه اول شخص و سوم شخص است و شامل بازی‌های shoot ‘em up دو بعدی با نمای بالا یا بغل می‌شوند.


تأثیرات فیزیکی
تحقیقات نشان داده‌اند که قدرت دید گیمرها، به دلیل انجام بازی‌های اکشن بهبود می‌یابد. آزمایشات دانشمندان دانشگاه روچستر نشان می‌دهد که عملکرد چشمان دانشجویانی که به بازی‌های اکشن می‌پردازند، 20 درصد بهتر از سایر دانشجویان است و در کل، چشم افرادی که بازی‌های شوتر را انجام می‌دهند، از افرادی که بازی‌های ماجرایی را انجام می‌دهند، قوی‌تر است. بازی‌های آرکید نیز اکثرا زیر شاخه بازی اکشن محسوب می‌شوند، زیرا برای گیمرهای کم مهارت سخت هستند و سازندگان از باختن گیمر، سود بیشتری به دست می‌آورند.
محققان دانشگاه اقتصاد هلسینکی پس از انجام آزمایش روی افرادی که بازی James Bond 007: Nightfire را انجام دادند، متوجه شدند که گیمرهایی که به بازی‌های اول شخص علاقه دارند، به طور مخفیانه از مرگ خود در بازی خوشحال می‌شوند، حتی اگر چهره آن‌ها، حالت دیگری را نشان دهد.


تاریخچه
نقطه عطف بازی‌های اکشن، عرضه بازی Space Invaders در ژانر shoot ‘em up در سال 1978 بود که رسما دوران طلایی بازی‌های آرکید را آغاز کرد. پس از موفقیت عظیم بازی Space Invaders، صنعت گیم به تصرف بازی‌های اکشن در آمد که تا امروز نیز موفق‌ترین ژانر بازی‌های ویدیویی در دستگاه‌های آرکید و کنسول‌ها است. در کنار بازی Space Invaders، بازی Asteroids در سال 1979 و بازی Pac Man در سال 1980 نیز موفقیت‌های عظیمی کسب کردند و به نمادهای ژانر اکشن تبدیل شدند. از دیگر بازی‌های شوتر کلاسیک این دوران نیز می‌توان به Robotron: 2084 اشاره کرد که در سال 1982 برای دستگاه‌های آرکید عرضه شد.


همان طور که بازی Space Invaders تبدیل به سنگ بنای زیر شاخه شوتر شد، بازی Donkey Kong نیز در سال 1981 همین نقش را برای زیر شاخه بازی‌های پلتفرمینگ ایفا کرد. سال 1984 نیز با عرضه بازی بازی Karate Champ ژانر بازی‌های مبارزه‌ای پدیدار شد و بازی Kung-Fu Master نیز اساس بازی‌های زیر شاخه beat’em up با نمای بغل شد.
 



مشخصات

یک بازی اکشن (Action) بر چالش‌های فیزیکی از جمله هماهنگی دست و چشم و سرعت در واکنش تمرکز دارد.


بازی
فیلم
سریال
مطالب