Quantcast
ورود عضویت
مسابقه ای
game

بازی مسابقه‌ای، ژانری از بازی‌های ویدیویی اول شخص یا سوم شخص است که در آن گیمر در مسابقات مختلف زمینی، آبی، هوایی و فضایی شرکت می‌کند. این مسابقات ممکن است بر اساس مسابقات واقعی ساخته شده یا کاملا خیالی باشند. در کل، این بازی‌ها، طیف گسترده‌ای از بازی‌های شبیه سازی و آرکید گونه را شامل می‌شوند. عده‌ای بازی‌های مسابقه‌ای را زیرشاخه‌ای از بازی‌های ورزشی می‌دانند.


تاریخچه


دهه 70 میلادی
در سال 1973، بازی Space Race ساخت آتاری (Atari)، یک بازی آرکید فضایی بود که در آن گیمر کنترل یک سفینه فضایی را بر عهده داشت و با سفینه‌های دیگر مسابقه می‌داد و در عین حال، باید از برخورد با اجرام آسمانی نیز خودداری می‌کرد. این عنوان، یک بازی دو نفره رقابتی بود که با یک جوی استیک دو جهته بازی می‌شد و دارای گرافیک سیاه و سفید بود. در همان سال، شرکت Taito یک بازی فضایی مسابقه‌ای به نام Astro Race عرضه کرد از جمله اولین بازی‌ها با پشتیبانی از چهار جهت بود.


در سال بعد، کمپانی Taito بازی Speed Race، یکی از اولین بازی‌های مسابقه‌ای اتومبیل رانی را عرضه کرد که توسط توموهیرو نیشیکادو (Tomohiro Nishikado)، سازنده بازی Space Invaders ساخته شده بود. نوآوری مهم بازی، گرافیک اسکرولی و مخصوصا اسکرول عمودی با نمای بالا بود و مسیر بازی به مرور عریض‌تر یا باریک‌تر می‌شد. این بازی از اولین عناوینی بود که از فرمان‌های مخصوص بازی پشتیبانی می‌کرد. بازی دارای حالت تک نفره و دو نفره بود. در حالت دو نفره، بازیکنی که امتیاز بیشتر را ثابت می‌کرد، برنده می‌شد. بازی توسط کمپانی Midway Games با نام Wheels در آمریکا عرضه شد و بر بازی‌های بعد از خود تأثیر گذار بود. در همان سال، کمپانی Atari یک بازی مسابقه‌ای به نام Gran Trak 10 را برای دستگاه‌های آرکید عرضه کرد که دارای نمای از بالا و گرافیک سیاه و سفید با وضوح بسیار کم بود و گیمر تنها می‌توانست برای ثبت رکورد بهتر مسابقه دهد.


در سال 1976، شرکت Taito بازی Crashing Race را عرضه کرد که یک بازی دو نفره رقابتی بود. بازیکنی که می‌توانست ماشین‌های بیشتری را از مسیر بیرون کند، برنده اعلام می‌شد. بازی Road Race ساخت سگا (Sega) در فوریه 1976 معرفی شد و دارای نمای سوم شخص سه بعدی برای نمایش محیط مسابقه و یک جاده S شکل با اسکرول بود و گیمر می‌بایست بدون تصادف، در محدوده زمانی مشخصی به خط پایان برسد. در همان سال، سگا بازی Moto-Cross را عرضه کرد که یک بازی اولیه موتورسواری سیاه و سفید بر اساس مسابقات موتوکراس بود که از دوربین سوم شخص سه بعدی بهره می‌برد. سگا در سال 1976 بازی Man T.T. را با نام Fonz دوباره عرضه کرد تا بتواند از شباهت این نام با یکی از کاراکترهای سریال Happy Days استفاده کند. بازی دارای یک جاده اسکرولی بود و گیمر باید موتورسیکلت خود را از میان موانع و وسایل نقلیه گوناگون هدایت کرده و قبل از پایان زمان به هدف خود برسد. بازی دارای موتور لرزشی بود که باعث لرزش فرمان موتور در برخوردها می‌شد. در اکتبر 1976، کمپانی Atari بازی night Driver را عرضه کرد که دارای دوربین اول شخص بود و در بازی تنها جاده نمایش داده شده بود و گرافیک بازی نیز بسیار پایین بود. همانند بازی Gran Trak 10، گیم پلی بازی شامل مسابقه علیه زمان بود.

 

Fonz

بازی Fonz، از اولین عناوین مسابقه‌ای بود.


در سال 1977، استودیو Micronetics بازی Night Racer را عرضه کرد که یک بازی مسابقه‌ای اول شخص مشابه بازی Night Driver بود و سگا نیز بازی Twin Course T.T. را عرضه کرد که از اولین بازی‌های مسابقه‌ای دو نفره بود. بازی Road Champion ساخت کمپانی Taito در سال 1978 عرضه شد و دارای دوربین با نمای بالا بود و گیمر باید با پشت سر گذاشتن دیگر راننده‌ها اول می‌شد. بازی Head On ساخت سگا در سال 1979 عرضه شد و یک بازی مسابقه‌ای مانند تعقیب در هزارتو بود و به همین دلیل، الهام بخش بازی Pac-Man (1980) شناخته می‌شود. بازی Monaco GP در سال 1979 توسط سگا عرضه شد و با دوربین اسکرولی و گرافیک رنگی خود، یک قدم از بازی‌های زمان خود جلو بود. از دیگر بازی‌های مهم سال 1979، بازی مسابقه‌ای اکشن Driver ساخت کمپانی Kasco بود که از فیلم 16 میلی‌متری برای نمایش ویدیوهای کاملا متحرک استفاده می‌کرد و گیم پلی محدود آن شامل هماهنگ کردن فرمان، پدال گاز و ترمز با حرکات روی صفحه، مانند سکانس‌های بازی‌های دیسک لیزری بود.


دهه 80 میلادی
در سال 1980، کمپانی Namco بازی مسابقه‌ای Rally-X با نمای بالا را عرضه کرد که اولین بازی با موسیقی پیش زمینه بود و از اسکرول در چندین جهت پشتیبانی می‌کرد. این بازی از اولین عناوین دارای نقشه برای نمایش خودرو بود. بازی Alpine Ski توسط کمپانی Taito در سال 1981 و از اولین بازی‌ها با مضمون المپیک زمستانی و دارای اسکرول عمودی بود و گیمر باید در مسابقات اسکی، اسنوبرد و پرش با اسکی شرکت می‌کرد. بازی Turbo در سال 1981 توسط کمپانی سگا عرضه شد و دارای دوربین اول شخص، سوم شخص و نمای عقب بود. همچنین، این اولین بازی مسابقه‌ای با مقیاس بندی کاراکترها با گرافیک کاملا رنگی بود. بازی Bump ‘n’ Jump توسط کمپانی Data East در سال 1982 عرضه شد و یک بازی رانندگی با اسکرول عمودی بود که در آن گیمر می‌توانست روی ماشین حریف بپرد یا به آن تنه بزند و البته، تمام کردن مراحل بدون هر گونه تصادف، امتیاز داشت.


تأثیرگذارترین بازی مسابقه‌ای، بازی Pole Position بود که در سال 1982 توسط کمپانی Namco ساخته و توسط Atari در آمریکای شمالی عرضه شد. این اولین بازی بر اساس پیست‌های واقعی رانندگی و اولین بازی دارای دور تعیین کننده بود که گیمر برای ورود به مسابقات گراند پری، می‌بایست اول کمتر از زمان مشخص شده، پیست را تمام کند. اگر چه این بازی، اولین بازی مسابقه‌ای سوم شخص نبود، اما تبدیل به یک الگو برای بازی‌های رانندگی شد و سایر بازی‌ها از آن تقلید کردند. به گفته Electronic Arts، این اولین بازی است که توانسته با استفاده از دوربین اول شخص، حس و حال پیروز شدن در یک مسابقه رانندگی و هدایت یک اتومبیل را به خوبی القا کند. به گفته IGN، این بازی، اولین بازی بر اساس یک پیست واقعی اتومبیل رانی (پیست Fuji Speedway در ژاپن) است. و برای اولین بار چک پوینت‌ها را در یک بازی رانندگی اعمال کرد و موفقیت آن به عنوان پرفروش‌ترین بازی آرکید در آمریکای شمالی در سال 1983 باعث شد تا این ژانر تا دهه‌های آینده جای خود را تثبیت کند و بازی‌های رانندگی بیشتری نیز ساخته شوند.

 

pole position

در بازی Pole Position، برای اولین بار یک پیست مسابقه واقعی درون یک بازی ویدیویی شبیه‌سازی شد.


بازی Pole Position II در سال 1983 با بهبود ویژگی‌های بازی قبلی، از جمله انتخاب مسیر مسابقه و محیط رنگی‌تر و با جزئیات‌تر عرضه شد. بازی TX-I در سال 1983 توسط کمپانی Tatsumi عرضه شد. بازی دنباله بازی Pole Position II محاسبه می‌شود، اما توجه زیادی روی واقع گرایی دارد و مکانیزم‌هایی چون ترمز و کاهش سرعت هنگام پیچیدن و افزایش سرعت پس از پیچ را اعمال کرد. همچنین، این اولین بازی با تکنولوژی فورس فیدبک بود که باعث می‌شد تا فرمان بازی بلرزد و همچنین، نمایشگر بازی دارای سه قسمت برای ارائه یک نمای سه بعدی در دستگاه‌های آرکید بود. این بازی، گیم پلی غیر خطی را نیز معرفی کرد و گیمر می‌توانست مسیر خود را تعیین کند و یکی از 8 پایان مسابقه را انتخاب کند.


بازی Change Lanes توسط کمپانی Taito در سال 1983 عرضه شد و یک بازی مسابقه‌ای سوم شخص بود که در آن، سوخت خودرو هنگام رانندگی کاهش پیدا می‌کرد و رانند مجبور بود تا با برداشتن مخازن سوخت در چک پوینت‌ها، سوخت خود را بازیابی کند و برخورد با موانع و دیگر خودروها، سرعت خودرو و سوخت را کاهش می‌دهد. پایان سوخت به معنای پایان بازی بود. در همان سال، بازی Roller Aces توسط کمپانی Kaneko ساخته شد که یک بازی رولر اسکیت اولیه با نمای سوم شخص بود و کمپانی Irem، بازی MotoRace USA را عرضه کرد که یک بازی موتور سواری سوم شخص اولیه بود و گیمر می‌توانست در آمریکا سفر کرده و در شهرهای مختلف سوخت خود را پر کند و تصادف نیز منجر به از دست دادن سوخت و پایان بازی می‌شد. از جمله بازی‌های شبیه ساز اولیه، بازی Turnin’ Turbo Dashboard ساخته کمپانی Tomy بود که در سال 1983 عرضه شد. این بازی، در واقع یک دستگاه الکترومکانیکی پروژکتور، شامل یک لامپ و درام چرخنده و فرمان رانندگی بود.


در سال 1984، تعداد زیادی بازی دیسک لیزری از جمله GP World ساخت سگا و بازی Laser Grand Prix ساخت کمپانی Taito عرضه شدند که دارای تصاویر اکشن زنده بودند، بازی Top Gear ساخت کمپانی Universal دارای مسابقات انیمیشن سه بعدی بود و بازی Cosmo Circuit ساخت کمپانی Taito دارای مسابقات علمی تخیلی انیمیشن بود. کمپانی Taito همچنین بازی Kick Start را نیز عرضه کرد که یک بازی کاملا سوم شخص موتور سواری بود و بازی Buggy Challenge نیز از اولین بازی‌های مسابقه‌ای در جاده‌های خاکی با خودروهای باگی بود. دیگر انواع این بازی‌ها، موتورسواری در جاده‌های خاکی بودند که از میان آن‌ها می‌توان به بازی‌های Excitebike ساخت نینتندو و Jumping Cross ساخت SNK اشاره کرد که هر دو دارای نمای اسکرول از بغل بودند. کمپانی SNK بازی Gladiator 1984 را نیز عرضه کرد که از اولین بازی‌های اسب سواری بود و بازی Mad Crasher نیز یک بازی مسابقه‌ای آینده نگرانه اولیه بود که در آن گیمر سوار بر یک موتور در جاده‌های معلق در هوا و در نمای اسکرول از بغل رانندگی می‌کرد، از روی موانع می‌پرید و به خودروهای دیگر شلیک می‌کرد. دیگر بازی رانندگی دارای تیراندازی، بازی Seicross ساخت کمپانی Nichibutsu بود که در آن گیمر سوار خودرویی مشابه موتور سیکلت می‌شود، به دیگر رانندگان ضربه می‌زند، ماژول‌های قدرت را جمع آوری می‌کند و سکه‌های آبی شلیک می‌کند. از دیگر بازی‌های آرکید آن دوره می‌توان به بازی Road Fighter ساخت کونامی (Konami) اشاره کرد که یک بازی اسکرول عمودی بود و هدف بازی، رانندگی سریع، سبقت از خودروها و خودداری از تصادف و رسیدن به نقطه پایانی قبل از پایان سوخت بود. بازی The Battle-Road، ساخت کمپانی Irem نیز یک بازی مسابقه‌ای جنگی اولیه با پایان باز با مسیرهای چند شاخه بود. دیگر بازی‌های خاص این دوره شامل بازی Plazma Line، می‌شود که یک بازی مسابقه‌ای فضایی اول شخص و اولین بازی کامپیوتری با گرافیک چند وجهی سه بعدی بود. هدف این بازی، مسابقه در فضا در نمای اول شخص و جا خالی دادن به موانع رندر شده توسط چند وجهی‌های سه بعدی بود. بازی دارای یک نقشه اتومپ بود که مسیر گیمر را نشان می‌داد.


بازی‌های مسابقه‌ای اغلب به دلیل محدودیت‌های سخت افزاری، مخصوصا در دهه 80 و 90 میلادی، آرکید بودند. اما در آن زمان نیز بازی‌های شبیه ساز عرضه شدند. در سال 1984، جف کراموند (Jeff Cramond)، که سری Grandprix را خلق کرد، اولین بازی شبیه ساز مسابقات رانندگی را با نام REVS برای میکروکامپیوترهای BBC تولید کرد. بازی به صورت غیر رسمی، مسابقات فرمول سه بریتانیا را بازسازی کرد و به همین دلیل، فاقد هر گونه تیم و راننده واقعی بود. به دلیل محدودیت‌های سخت افزاری، بازی تنها دارای یک مسیر بود، اما تجربه نیمه واقع گرایانه آن، از تمام بازی‌های مسابقه‌ای آن زمان، پرجزئیات‌تر بود.


در سال 1985، سگا بازی Hang-On، یک بازی موتورسواری مشابه مسابقات Grand Prix را عرضه کرد که اولین بازی با نمای کامل وسیله نقلیه و اولین بازی شبیه ساز محسوب می‌شود. این بازی از تکنولوژی فورس فیدبک استفاده می‌کند و اولین بازی آرکید با گرافیک 16 بیت و تکنولوژی super scaler سگا بود که مقیاس بندی شبیه سه بعدی کاراکترها را در فریم ریت بالا میسر می‌کرد. در همان سال، کمپانی Jaleco بازی City Connection را عرضه کرد که یک بازی پلتفرمینگ رانندگی بود که در آن پلیس، راننده را در شهرهای مختلفی از کشورهای انگلیس، آمریکا، فرانسه، ژاپن و هند تعقیب می‌کرد.


در سال 1986، کمپانی Durell بازی Turbo Espirit را عرضه کرد که دارای مجوز از کمپانی لوتوس بود و خودروهای درون بازی، دارای چراغ‌های کاملا کاربردی بودند. همچنین در سال 1986، کمپانی سگا بازی Out Run، یکی از چشمگیرترین بازی‌های آن زمان، از نظر گرافیکی را عرضه کرد. این بازی از دو پردازنده Motorola 6800 برای موتور رانندگی کاراکتر محور دو بعدی خود استفاده کرد و به سرعت تبدیل به یک بازی کلاسیک با دنباله‌های گوناگون شد. این بازی به دلیل ارائه انتخاب‌های غیر خطی و مسیرهای چندگانه به گیمر و اجازه انتخاب ساندتراک به گیمر معروف شد. بازی با توجه به مسیر انتخابی گیمر، دارای 5 پایان بود و هر کدام سکانس پایانی منحصر بفردی داشتند. در همان سال، بازی WEC Le Mans توسط کونامی عرضه شد که یک بازی شبیه ساز رانندگی بود که تلاش کرد تا مسابقات 24 ساعته لمانس را با کنترل خودروی واقع گرایانه، چرخه روز و شب و استفاده از فورس فیدبک برای شبیه سازی لرزش‌های راه شبیه سازی کند.

 

WEC Le Mans

بازی WEC Le Mans تلاش کرد تا مسابقات لمان را به صورت کاملا دقیق شبیه‌سازی کند.


در سال 1987، کمپانی Namco بازی Final Lap را به عنوان دنباله غیر رسمی بازی Pole Position II عرضه کرد. بازی Final lap، اولین بازی آرکید چند نفره بود که از 8 بازیکن پشتیبانی می‌کرد. همچنین، این بازی اولین بازی مسابقه‌ای با ویژگی rubber band (ایجاد تعادل میان گیمرهای قوی و ضعیف) بود که باعث شد تا گیمرهای ضعیف، چندان عقب نمانند. این ویژگی در سری بازی‌های Mario Kart توسعه پیدا کرد. همچنین در سال 1987، کمپانی Square بازی Rad Racer را عرضه کرد که از اولین بازی‌های استریواسکوپ سه بعدی بود. در همان سال، کمپانی Atari، بازی RoadBlasters را عرضه کرد که دارای المان‌های تیراندازی بود.


در سال 1988، کمپانی Taito بازی Chase H.Q، یک بازی مسابقه‌ای خاص را عرضه کرد که در آن گیمر به نقش پلیس، باید در زمان مشخصی، مجرمان را تعقیب کند. گیم پلی بازی Chase H.Q که شامل ضربه خودروی مجرمان و خودداری از تصادف با خودروهای دیگر بود، الهام بخش گیم پلی بازی‌هایی چون Driver و Burnout بود. کمپانی CBS Sony نیز بازی Paris-Dakar Rally Special را عرضه کرد که یک بازی آرکید با المان‌های پلتفرمینگ و اکشن ماجرایی بود و خودروهای بازی می‌توانستند شلیک کنند و راننده نیز می‌توانست از خودرو خارج شود و از موانع مختلف عبور کند یا به زیر آب برود. در همان سال، کمپانی نامکو یک بازی سه بعدی اولیه برای دستگاه‌های آرکید به نام Winning Run عرضه کرد.


در سال 1989، کمپانی Atari بازی hard Drivin’ را عرضه کرد که یک بازی رانندگی آرکید دیگر با گرافیک چند وجهی سه بعدی بود. همچنین این بازی دارای فورس فیدبک در هنگام پیچیدن و دوربین تصادف بود. در همان سال، کمپانی Papyrus Design Group، اولین بازی شبیه ساز خود به نام Indianapolis 500: The Simulation را عرضه کرد که توسط دیوید کامر (David Keammer) و عمر خذاری (Ommer Khudari) ساخته شده بود و استقبال منتقدان از آن بسیار خوب بود. بازی اولین بازی شبیه ساز رانندگی اتوماتیک روی کامپیوترهای شخصی محسوب می‌شود. این بازی با شبیه سازی دقیق مسیر مسابقه Indianapolis 500 در سال 1989، گرافیک سه بعدی پیشرفته‌ای جلوتر از زمان خود، تنظیمات راه اندازی، خرابی خودرو و کنترل آن را معرفی کرد. برخلاف دیگر بازی‌های مسابقه‌ای آن زمان، بازی Indianapolis 500 تلاش کرد تا فیزیک و دورسنجی را نیز به شکل واقع گرایانه شبیه سازی کند، برای مثال، تماس آسفالت و لاستیک و از دست دادن کنترل هنگام پیچ‌های سریع شبیه سازی شده بود و گیمر باید خود را با شرایط مختلف وفق دهد. این بازی همچنین دارای یک گاراژ بود که در آن گیمر می‌توانست خودروی خود را شخصی سازی کند و تایرها، فنرها و وینگ‌ها را تغییر دهد. اگر چه مدل سازی تصادف در بازی با استانداردهای امروزی قابل قیاس نیست، اما در مقایسه با زمان خود بسیار شگفت انگیز و دیدنی بود.


دهه 90 میلادی
بازی Formula One Grand Prix ساخت کراموند، در سال 1992 بهترین بازی شبیه ساز مسابقات بود تا این که بازی IndyCar Racing ساخت Papyrus در سال بعد عرضه شد. بازی Formula One Grand Prix دارای جزئیات غیر قابل مقایسه با بازی‌های زمان خود بود و رانندگان، خودروها و مسیرهای مسابقات فرمول یک سال 1992 را کاملا شبیه سازی کرده بود. البته، نسخه آمریکایی بازی از FIA مجوز نگرفته و به ناچار، تمام تیم‌ها و راننده‌ها دوباره نامگذاری شدند.


از سوی دیگر، سگا بازی Virtua Racing را در سال 1992 عرضه کرد. این بازی اگرچه اولین بازی رانندگی آرکید با گرافیک سه بعدی نبود، اما توانسته بود بهترین ویژگی‌های بازی‌های زمان خود را در کنار بخش چند نفره و گرافیک سه بعدی ارائه کند و از بازی‌های زمان خود چند قدم جلوتر و یک استاندارد برای بازی‌های بعد از خود باشد. همچنین، کمپانی نینتندو با عرضه بازی Super Mario Kart برای کنسول SNES، عرضه کرد و سری Mario Kart را بنا نهاد. این بازی که از کاراکترهای سری Mario بهره می‌برد، نه تنها فاقد هر گونه واقع گرایی بود و از خودروهای کارت استفاده می‌کرد، بلکه دارای محیط روشن و رنگارنگ بود و گیمر می‌توانست با جمع آوری آیتم‌های درون مسابقه، دیگران را از مسابقه خارج کند. این فرانچایز همچنان به موفقیت خود ادامه می‌دهد.

 

mario kat 2

سری Mario Kart یک گیم‌پلی فان و سرگرم‌کننده و آرکید را ارائه می‌دهد.


در سال 1993، کمپانی نامکو با عرضه بازی Ridge Racer، نبرد بازی‌های مسابقه‌ای را آغاز کرد. کمپانی سگا برای مقابله بازی Daytona USA را عرضه کرد که از اولین بازی‌های ویدیویی با چندوجهی‌های بافتی و فیلتر شده بود و جزئیات بی‌مانندی را به نمایش می‌گذاشت. در سال بعد، کمپانی EA بازی The Need for Speed را عرضه کرد که تبدیل موفق‌ترین سری بازی‌های مسابقه‌ای و یکی از ده فرانچایز پرفروش تاریخ بازی‌های ویدیویی شد. در همان سال، کمپانی Midway بازی Crusin’ USA را معرفی کرد.


در سال 1995، بازی Sega Rally Championship، برای اولین بار مسابقات رالی را ارائه کرد و دارای گیم پلی تیمی در کنار گیم پلی چند نفره رقابتی بود. بازی Sega Rally اولین بازی بود که دارای مسیرهای آسفالتی، خاکی و گلی بود و هر کدام، مقدار اصطکاک خاص خود را داشتند و کنترل خودرو روی هر کدام متفاوت بود. چنین خاصیتی در هیچ بازی دیگری یافت نمی‌شد.


در سال 1996، کونامی بازی GTI Club را معرفی کرد که دارای یک محیط باز بود که قبل از آن تنها در بازی Hard Drivin’ به صورت سه بعدی دیده شده بود. کمپانی Atari نیز با عرضه بازی San Francisco Rush در سال 1997، شروع به ساخت بازی‌های سه بعدی کرد.


در سال 1997، بازی Gran Turismo، پس از پشت سر گذاشتن پروسه تولید پنج ساله، برای کنسول پلی استیشن عرضه شد. این بازی، در زمان خود، واقع‌گرایانه‌ترین بازی شبیه ساز مسابقات اتومبیل رانی به شمار می‌آمد و گیم پلی جذاب و سرگرم‌کننده‌ای ارائه داد که برای همه گیمرهای معمولی و حرفه‌ای جذاب بود. این بازی انواع گزینه‌های آپگرید و تعمیر اتومبیل را داشت و دارای یک بخش کریر بدون پایان بود و گیمر باید ابتدا با پشت سر گذاشتن تست‌های رانندگی، گواهینامه‌های لازم برای شرکت در مسابقات را دریافت می‌کرد. سری Gran Turismo از آن زمان، تبدیل به دومین فرانچایز اتومبیل رانی تاریخ با بیش از 61.41 میلیون نسخه به فروش رفته شده است.
در سال 1997، کامپیوترهای خانگی نیز به دلیل عرضه شتاب‌دهنده‌های سه بعدی مانند 3DFX Voodoo، می‌توانستند با دستگاه‌های آرکید از نظر گرافیکی رقابت کنند. پردازنده‌های سریع‌تر می‌توانستند فیزیک واقع گرایانه، کنترل خودرو و گرافیک بهتری را شبیه سازی کنند.

 

gran turismo

بازی Gran Turismo، با تعداد بسیار زیاد خودرو، مسابقات جذا و گرافیک خیره‌کننده خود، تحولی در ژانر مسابقه‌ای ایجاد کرد و هنوز هم یکی از بهترین بازی‌های مسابقه‌ای به حساب می‌آید.


بازی Colin McRae Rally در سال 1998 برای کامپیوترهای شخصی عرضه شد و نیمه شبیه ساز موفقی از مسابقات رالی بود که قبلا فقط در بازی Sega Rally Championship دیده شده بود. در همان سال، سگا بازی Daytona USA 2 را عرضه کرد که از اولین بازی‌های مسابقه‌ای با تصادفات و گرافیک واقع‌گرایانه بود.


در سال 1999، شاهد بازی‌های اوپن ورلد رانندگی بودیم. بازی Midtown Madness که برای کامپیوترهای شخصی عرضه شد، به گیمر اجازه می‌داد تا با استفاده از وسایل نقلیه گوناگون و مختلف، در نسخه ساده‌ای از شهر شیکاگو رانندگی کند. در بازی‌های آرکید، سگا بازی Crazy Taxi را عرضه کرد که یک بازی رانندگی اوپن ورلد بود و گیمر را در نقش یک راننده تاکسی قرار می‌داد که باید مسافران خود را در کمترین زمان ممکن به مقصد برساند. بازی مشابه دیگری از سگا با نام Emergency Call Ambulance عرضه شد که گیم پلی مشابهی با مضمون آمبولانس و خدمات اورژانس داشت.

 

midtown mandess

بازی Midtown Madness، اولین بازی مسابقه‌ای اوپن ورلد بود.


آغاز قرن 21
در سال 2000، استودیو Angel که اکنون به Rockstar San Diego تغییر نام داده، اولین بازی مسابقه‌ای اوپن ورلد به نام Midnight Club: Street Racing را برای کنسول‌های خانگی و دستی روی کنسول‌های پلی استیشن 2 و Game Boy Advance عرضه کرد. گیمر در بازی می‌توانست در شهرهای لندن و نیویورک، آزادانه رانندگی کند. به جای ارائه مسیرهای مشخص و بسته، بازی تنها چک پوینت‌ها و نقطه پایانی مسابقه را به گیمر روی نقشه نشان می‌داد و گیمر می‌توانست از مسیر دلخواه خود به هدف برسد.

 

midnight club

بازی Midnight Club به گیمر اجازه تیون و تزئین خودرو را می‌داد. همچنین، مسابقات بازی دارای مسیر مشخص بودند و تنها خط آغاز و پایان به گیمر نمایش داده می‌شد.


در سال 2003، این استودیو با نام Rockstar San Diego بازی Midnight Club II را عرضه کرد. برای اولین بار در بازی‌های مسابقه‌ای، یک بازی دارای خودرو و موتورسیکلت در کنار هم بود.
بازی‌های مسابقه‌ای از بازی‌های ساده اکشن آرکید مانند Mario Kart: Double Dash!! برای Game Cube و Nick Toon Racers تا بازی‌های شبیه ساز بسیار واقع‌گرایانه مانند Grand Prix Legends،iRacing، Virtual Grand Prix 3، Live For Speed، netKarPro، GT Legends، GTR2، rFactor، X Motor Racing و بازی Exhilarace برای آیپد، متنوع هستند.


زیر شاخه‌ها


بازی‌های آرکید گونه
بازی‌های مسابقه‌ای آرکید گونه، سرگرم کنندگی و مسابقات سریع را در اولویت قرار می‌دهند و مسابقات در این بازی‌ها، بسیار منحصر بفرد هستند. یکی از ویژگی‌های این بازی‌ها که باعث تمایز آن‌ها از بازی‌های شبیه ساز می‌شود، فیزیک غیر واقع گرایانه آن‌هاست. در مسابقات واقعی، گیمر باید هنگام پیچیدن، سرعت خود را کم کند، اما در بازی‌های آرکید، گیمر می‌تواند با پاور اسلاید، سرعت خود را هنگام پیچیدن حفظ کند. در این بازی‌ها، تصادف با خودروهای دیگر، موانع و یا خودروهای ترافیک، بسیار اغراق شده نمایش داده می‌شوند. در اکثر بازی‌های این زیرشاخه، خبری از دقت به جزئیات مانند بازی‌های شبیه ساز نیست و تنها به مسابقه دادن توجه شده است. گاهی در این بازی‌ها، شاهد خودروهای واقعی هستیم، اما این بازی‌ها اغلب از خودروها و محیط عجیب بهره می‌برند. مسابقات در بزرگ‌راه‌ها، جاده‌های حومه شهر یا درون شهرها رخ می‌دهند و می‌توانند دارای چند دور یا نقطه به نقطه با چندین مسیر باشند و یا حتی دارای مودهای مسابقه مانند demolition derby، پرش و آزمودن مهارت رانندگی باشند. از بازی‌های رانندگی آرکید معروف می‌توان به سری Virtua Racing، سری Ridge Racer، سری Daytona USA، سری Sega Rally، سری Rush، سری Cruis’n، سری Midnight Club، سری Burnout و سری‌های OutRun و MotorStorm اشاره کرد.


در اواخر دهه 2000، بازی‌های مسابقه‌ای خیابانی بسیار محبوب شدند و این بازی‌ها اجازه می‌دادند که گیمر خودروی خود را به میل خود شخصی سازی کند و در خیابان‌ها با آن‌ها مسابقه دهد. از جمله این بازی‌ها می‌توان به بازی Midnight Club 3: DUB Edition و سری Midnight Club، برخی از عناوین سری Need For Speed، سری Initial D و سری Juiced اشاره کرد.

 

need for speed most wanted

با بازی Need for Speed Most Wanted، سری Need for Speed، از یک بازی مسابقه‌ای با مسیرهای مشخص، تبدیل به یک بازی مسابقه‌ای اوپن ورلد، با قابل شخصی‌سازی خودرو شد. بازی Need for Speed: Most Wanted، از جمله بهترین بازی‌های مسابقه‌ای شناخته می‌شود.


برخی از بازی‌های رانندگی آرکید، با اضافه کردن اسلحه به بازی، هیجان مسابقات را افزایش می‌دهند و گیمر می‌تواند خودروی حریف را از مسابقه خارج کند یا خودروی خود را موقتا تقویت کند. بازی‌های مسابقات کارت از جمله سری Mario Kart دارای این ویژگی هستند، اما سایر مکانیزم‌های این بازی‌ها مشابه دیگر بازی‌های مسابقه‌ای است. اسلحه درون این بازی‌ها از موشک‌ها، تا تله‌ها و آیتم‌های افزایش سرعت متفاوت است. از جمله این بازی‌ها می‌توان به Full Auto، Rumble Racing و Blur اشاره کرد.


شبیه ساز‌های مسابقات رانندگی
بازی‌های رانندگی شبیه ساز سعی می‌کنند تا شرایط واقعی کنترل یک اتومبیل را شبیه سازی کنند. این بازی‌ها اغلب مجوز استفاده از خودروها و مسابقات واقعی را دارند، اما گاهی به دلیل عدم موفقیت در کسب جواز، از خودروهای تخیلی که مشابه نمونه‌های واقعی استفاده می‌کنند. فیزیک این بازی‌ها، اهمیت حیاتی برای بازی دارد. دیگر فعالیت‌های راننده بودن، از قبیل کنترل شرایط تایر و سطح سوخت نیز در این بازی‌ها اعمال شده‌اند. پیچیدن مناسب و انجام دقیق مانورهای رانندگی، در این بازی‌ها اهمیت زیادی دارند.


اگرچه این بازی‌های شبیه‌ساز اغلب برای گیمرهای حرفه‌ای طراحی شده‌اند، اما دارای تنظیمات کمکی برای گیمرهای معمولی نیز هستند. از جمله این تنظیمات می‌توان به کنترل اصطکاک، ترمز ضد قفل، دستیار فرمان، مقاومت در برابر ضربه، دستیار کلاچ و تغییر دنده اتوماتیک اشاره کرد. شبیه‌سازهای رانندگی اغلب دارای دوربین پشت فرمان هستند و دیگر دوربین‌ها، مختص بازی‌های آرکید به شمار می‌آیند.


برخی از بازی‌های شبیه ساز رانندگی، قابل تغییر هستند و طرفداران توانسته‌اند تا با دستکاری آن‌ها، مسیرها را تغییر دهند. جوامع اینترنتی خاصی پیرامون این بازی‌ها ایجاد شده و حتی مسابقاتی نیز درباره این بازی‌ها برپا می‌شود.


مسابقات کارت
بازی‌های مسابقات کارت اغلب دارای مکانیزم‌های رانندگی ساده‌ای هستند و موانع متعدد، مسیرهای غیر طبیعی و المان‌های اکشن را به بازی اضافه کرده‌اند. این بازی‌ها اغلب دارای کاراکترهای گوناگون از بازی‌های پلتفرمینگ یا سریال‌های کارتونی هستند. بازی‌های مسابقات کارت، دارای گیم پلی آرکید هستند و کاراکترهای بازی‌می‌توانند با آیتم‌های گوناگون به هم ضربه بزنند یا سرعت خود را افزایش دهند. معمولا در این بازی‌ها، خودروها فاقد دنده یا کلاچ هستند و با یک دکمه حرکت می‌کنند.


بازی Crashing Race (1976)، اولین بازی دارای مبارزه با خودرو بود. اما بازی Super Mario Kart (1992) بود که این زیر شاخه را رسما معرفی کرد و اولین بازی رانندگی با المان‌های مبارزه در مسابقات بود. این بازی به دلیل محدودیت‌های گرافیکی از دیگر بازی‌های زمان خود کندتر بود و به همین دلیل کنترل بسیار ساده‌ای برای بازی در نظر گرفته شد. از آن زمان، بیش از 50 بازی با محوریت مسابقات کارتینگ عرضه شده و کاراکترهای مختلفی از فرانچایزهای کمپانی نینتندو تا سریال south park در آن‌ها به کار رفته‌اند.
 



مشخصات

بازی مسابقه‌ای، ژانری از بازی‌های ویدیویی اول شخص یا سوم شخص است که در آن گیمر در مسابقات مختلف زمینی، آبی، هوایی و فضایی شرکت می‌کند.


بازی
فیلم
سریال
مطالب