Quantcast
ورود عضویت
وسترن
video

وسترن ژانری از هنر است که داستان‌هایی را از نیمه دوم قرن نوزدهم در غرب آمریکا با موضوعاتی چون یک کابوی یا هفت تیر کش خانه بدوش، مجهز به هفت‌تیر یا رایفل و سوار بر اسب تعریف می‌کند. کابوی‌های، اغلب دارای کلاه استتسون، شال، مهمیزک، کفش کابوی و لباس ساخته شده از پوست هستند. در این داستان‌ها، کاراکترهایی چون بومیان آمریکایی، راه زنان، مردان قانون، قانون شکنان، سربازان، کشاورزان و مردم عادی شهرنشین یافت می‌شوند.

 

داستان‌های وسترن، اغلب به سختی‌های زندگی در غرب وحشی و اتفاقاتی که در دشت‌ها و کوهستان‌ها رخ می‌دهند تمرکز می‌کنند. محیط پیرامون، نقش مهمی در داستان ایفا می‌کند و دارای جایگاه ویژه‌ای است. از جمله لوکیشن‌های این داستان‌ها، می‌توان به مزارع، شهرهای کوچک مرزی، سالون‌ها، ریل قطار و قلعه‌های متروک نظامی در غرب وحشی اشاره کرد. موضوع عمده این فیلم‌ها، ساخت ریل قطار یا خط تلگراف، محافظت از یک مزرعه خانوادگی در برابر زمین‌خواران یا دزدان، راه اندازی یک کسب و کار بزرگ، انتقام، مبارزه با سرخپوستان، مبارزه با قانون شکنان و ماجراهای جایزه بگیران است. در اغلب فیلم‌های وسترن، جنایتی رخ می‌دهد، فرد جنایتکار مورد تعقیب قرار می‌گیرد و انتقامی گرفته می‌شود و سکانس پایانی، یک دوئل است.

 

ژانر وسترن، از ابتدای قرن 20 تا اواخر دهه 60 میلادی، محبوب‌ترین ژانر هالیوود بود. فیلم‌های وسترن، در دهه 30 میلادی، موفقیت بسیاری کسب کردند. فیلم Stagecoach، به کارگردانی جان فورد (John Ford)، یکی از موفق‌ترین فیلم‌های سال 1939 بود و جان وین (John Wayne) را تبدیل به یک ستاره سینما کرد. فیلم‌های وسترن در دهه‌های 50 و 60 میلادی بسیار محبوب بودند و بسیاری از بهترین فیلم‌های وسترن تاریخ، از جمله High Noon (1952)، Shane (1953)، The Searchers (1956) و The Wild Bunch (1969)، در این دو دهه عرضه شدند. فیلم‌های وسترن کلاسیک، الهام بخش بسیاری از ویژگی‌های فیلم‌های وسترن مدرن، از جمله Junior Bonner (1972) و The Three Burials of Melquiades Estrada (2005) شدند.

 

فیلم Shane به کارگردانی جرج استیونز، از بهترین فیلم‌های وسترن تاریخ سینما

 

مضامین

ژانر وسترن، سلطه بر حیات وحش و طبیعت را توسط تمدن غربی یا گرفتن زمین‌های آمریکایی‌های بدونی را به تصویر می‌کشد. تمدن غرب وحشی، دارای یک اصل افتخار و عدالت فردی بود و مشکلات، غالبا با دوئل حل می‌شدند. اصل افتخار، باعث می‌شد تا بسیاری برای انتقام و رستگاری، دست به سلاح ببرند. مضمون عدالت فردی، همواره در مقابل سیستم قضایی و حل مشکلات از طریق قانونی قرار می‌گرفت. داستان فردی نیمه آواره که کار با سلاح را به خوبی می‌داند، از مضامین مورد علاقه داستان‌های وسترن است. یک دوئل در ظهر، با حضور دو هفت تیر کش یا بیشتر، از سکانس‌های بسیار رایج فیلم‌های وسترن است.

 

در واقع، قهرمانان فیلم‌های وسترن، حکم همان شوالیه‌های داستان‌های رمانتیک آرتوری را دارند. هفت تیر کشان نیز مانند این شوالیه‌ها، خانه به دوش هستند و به نام عدالت، با افراد شرور می‌جنگند و به هیچ ساختار اجتماعی پایبند نیستند. همچنین، این قهرمانان، همواره زنی زیبا رو را از مخمصه‌ای نجات می‌دهند. شباهت‌هایی نیز میان قهرمانان وسترن و رونین‌های ژاپنی دیده می‌شود.

 

The Magnificent Seven

قهرمانان فیلم The Magnificent Seven که در راه عدالت، جان خود را از دست می‌دهند.

 

سینمای وسترن اغلب از این المان‌ها، برای تعریف داستان‌های اخلاقی استفاده می‌کنند، هر چند که استثناهایی، از جمله فیلم Unforgiven نیز دیده می‌شوند، که قهرمان آن‌ها، از نظر اخلاقی، چند بعدی است. علاوه بر حیات وحش، سالون‌ها نیز از جمله لوکیشن‌های رایج فیلم‌های وستنر هستند. شهرها در فیلم‌های وسترن، اغلب به تازگی بنا شده‌اند و دارای یک فروشگاه، یک کلیسا، یک بانک و یک مدرسه هستند. در شهرهای مرزی، قوانین معنای خاصی ندارند و به قول سرجیو لئونه (Sergio Leone)، زندگی در این مناطق، ارزشی ندارد.

 

ویژگی‌های یک فیلم وسترن

انستیتو فیلم آمریکا، ژانر وسترن را فیلمی عنوان می‌کند که ماجرای آن در غرب آمریکا رخ می‌دهد و حال و هوا و مبارزه میان طرفین داستان را در دوران افول «مرز جدید» به نمایش می‌گذارد. عبارت وسترن، که برای تعریف فرم روایی این ژانر استفاده می‌شود، برای اولین بار در نشریه Motion Picture World Magazine، در ژوئیه 1912 به کار گرفته شد. بسیاری از ویژگی‌های فیلم‌های وسترن، از داستان‌های وسترن قرن نوزدهم الهام گرفته شده‌اند. فیلم‌های وسترن، دارای کابوی‌ها، هفت تیر کشان یا جایزه بگیران قهرمانی هستند که معمولا خانه بدوش هستند، کلاه استتسون، شال، مهمیزک و لباس پوستی می‌پشوند و از هفت تیر یا رایفل برای محافظت از خود استفاده می‌کنند و به دنبال عدالت هستند.

 

فیلم‌های وسترن در دوران سینمای صامت (1894 – 1927) بسیار محبوب بودند. با ظهور صدا در سینما در سال‌های 1927 – 1928، استودیوهای بزرگ هالیوودی، ژانر وسترن را رها کردند و آن را به عهده استودیوهای کوچک‌تر گذاشتند. این استودیوها، شروع به ساخت فیلم‌های بلند و مجموعه‌ای گوناگونی در دهه 30 میلادی کردند. در اواخر دهه 30، فیلم‌های وسترن، فیلم‌های عامیانه به شمار می‌آمدند، اما با عرضه فیلم‌های بزرگ استودیویی، مانند Dodge City با بازی ارول فلین (Errol FlynnJesse James با بازی تایرون پاور (Tyrone PowerUnion Pacific با بازی جوئل مک کری (Joel McCreaDestry Rides Again با بازی جیمز استیوارت (James Stewart) و مارلنه دیتریش (Marlene Dietrich) و البته فیلم Stagecoach به کارگردانی جان فورد در سال 1939، ژانر وسترن، محبوبیتی دوباره پیدا کرد. فیلم Stagecoach، از جان وین یک ستاره بزرگ ساخت و وی تبدیل به اولین انتخاب برای فیلم‌های وسترن رده B شد. جان وین، ده سال قبل از فیلم Stagecoach، با فیلم The Big Trail، به کارگردانی رائول والش (Raoul Walsh) پا به عرصه سینما گذاشته بود، اما این فیلم با شکست سنگین تجاری مواجه شد. ژانر وسترن، پس از افزایش محبوبیت، تا دهه 50، محبوب‌ترین ژانر بود و اکثر فیلم‌های تولید شده، آثار وسترن بودند.

 

جان وین و کلیر ترور در نمایی از فیلم Stagecoach، فیلمی که سینمای وسترن را به مهم‌ترین ژانر دهه 30 تبدیل کرد.

 

فیلم‌های وسترن، اغلب نبرد با آمریکایی‌های بدوی را نمایش می‌دادند. در فیلم‌های وسترن اروپایی اولیه، سرخپوستان، انسان‌هایی شرور و بی شرف بودند و کمی طول کشید تا آن‌ها، به شکل عادلانه‌تری در فیلم‌های وسترن به نمایش دربیایند. از دیگر مضامین مورد علاقه وسترن، می‌توان به سفر در غرب وحشی، مبارزه یک شهر کوچک با گروهی خلافکار یا زندگی یک کلانتر اشاره کرد.

 

اکثر فیلم‌های وسترن اولیه، در استودیو ساخته می‌شدند، اما با رایج شدن فیلمبرداری در لوکیشن در دهه 30 میلادی، سازندگان وسترن به سراغ مناطق متروک در آریزونا، کالیفرنیا، کلورادو، کانزاس، مونتانا، نوادا، نیو مکزیکو، اوکلاهما، تگزاس، یوتا و وایومینگ رفتند. این مناطق، به فیلمسازان اجازه دادند تا در محیط‌های وسیع و کوهستان‌های مرتفع و دره‌های عمیق، فیلم‌های خود را بسازند.

 

اما لوکیشن در فیلم‌های وسترن، تبدیل به یک کاراکتر می‌شوند و تنها برای زیبایی مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. در اوایل دهه 60 میلادی، فرمت‌های تصویری عریض، از قبیل سینماسکوپ و ویستا ویژن، می‌توانستند تا محیط یک فیلم را به زیبایی به نمایش بگذارند. جان فورد از مانومنت ولی، برای ساخت فیلم‌هایش استفاده می‌کرد، زیرا این منطقه، نمایی رمز آلود از دشت‌های غرب آمریکا به نمایش می‌گذارد.

 

زیرشاخه‌ها

فرانک گروبر (Frank Gruber) فیلمنامه نویس، هفت موضوع داستانی اصلی برای فیلم‌های وسترن تعریف کرده است:

1. داستان Union Pacific: این داستان پیرامون ساخت ریل قطار یا ایستگاه تلگراف یا هر تکنولوژی جدید دیگری است.

2. مزارع: در این داستان، مزرعه‌ای توسط عده‌ای قانون شکن یا سرمایه‌دار تازه وارد که می‌خواهند به زور زمین‌ها را تصاحب کنند، مورد حمله قرار می‌گیرد.

3. بنای امپراتوری: داستان این فیلم‌ها، درباره مزرعه‌دار یا سرمایه‌داری است که قصد دارد یک امپراتوری تجاری را بنا کند و ثروتی کسب کند.

4. انتقام: در این داستان، شاهد تعقیب و گریز توسط یک قانون شکن و فردی به دنبال عدالت هستیم. ممکن است با المان‌های معمایی در این داستان‌ها مواجه شویم.

5. گاوچرانی: مضمون اصلی این داستان‌ها، رام کردن طبیعت وحشی توسط یک جا نشینان سفید پوست است.

6. قانون شکنی: مضمون اصلی این داستان‌ها، مقابله با یک گروه خلافکار شرور و بزرگ است.

7. مرد قانون: در این داستان، مردی که نماینده قانون است، قصد دارد تا با خلافکاران مقابله کند و قانون را اجرا کند.

 

گروبر معتقد است که یک نویسنده خوب، با دیالوگ و داستان پردازی، مضمون اصلی خود را پرورش می‌دهد و داستانی باورپذیر را تعریف می‌کند. از زیرشاخه‌های سینمای وسترن، می‌توان به وسترن اسپاگتی، وسترن حماسی، کابوی آوازه‌خوان، کمدی وسترن و وسترن بازنگری شده اشاره کرد.

 

وسترن کلاسیک

فیلم The Great Train Robbery (1903) به کارگردانی ادوین اس پورتر (Edwin S. Porter) و بازی برونچو بیلی اندرسون (Broncho Billy Anderson)، به عنوان اولین فیلم وسترن شناخته می‌شود، اما جرج ان فنین (George N. Fenin) و ولیلام کی اورسون (William K. Everson)، اشاره کرده‌اند که کمپانی فیلمسازی ادیسون، پیشتر از اکران این فیلم، به سراغ سینمای وسترن رفته بود، اما فیلم پورتر، الگوی ساخت فیلم‌های وسترن به عنوان یک ژانر شد. محبوبیت فیلم، باعث شد تا اندرسون، به عنوان اولین ستاره کابوی شناخته شود و وی در صدها فیلم وسترن کوتاه، ایفای نقش کرد. از دیگر بازیگران هم دوره او، می‌توان به تام میکس (Tom Mix) و ویلیام اس هارت (William S. Hart) اشاره کرد.

 

نمایی از فیلم The Great Train Robbery، اولین فیلم وسترن تاریخ

 

عصر طلایی وسترن را با کارگردانان بزرگی چون جان فورد که فیلم‌های My Darling Clementine، The Horse Soldiers و The Searchers را ساخت، می‌شناسند. از جمله دیگر فیلمسازان مطرح این دوره، می‌توان به هوارد هاکس (Howard Hawks)، آنتونی مان (Anthony Mann)، باد بوتیچر (Budd Boetticher)، دلمر دیوز (Delmer Daves)، جان استرجس (John Sturges) و رابرت آلدریچ (Robert Aldrich) می‌شناسند.

 

وسترن اسیدی

جاناتان روزنبام (Jonathan Rosenbaum)، تغییر و تحولات ژانر وسترن در دهه 60 و 70 میلادی را وسترن اسیدی می‌خواند و بازیگرانی چون دنیس هاپر (Dennis Hopper)، جیم مک براید (Jim McBride) و رودی ورلیتزر (Rudy Wurlitzer) و فیلم‌هایی چون The Shooting (1966) به کارگردانی مونتی هلمن (Monte Hellman)، فیلم تجربی عجیب El Topo (1970) به کارگردانی الخاندرو یودوروسکی (Alejandro Jodorowsky) و Greaser’s Palace (1972) به کارگردانی رابرت داونی سنیور (Robert Downey Sr.) را عوامل اصلی پیدایش این ژانر می‌داند. فیلم El Topo، یک وسترن کالت تمثیلی زیرزمینی درباره هفت تیر کش سیاه پوش خشنی در جستجوی روشنگری است. فیلم، پر از کاراکترها و وقایع عجیب، بازیگرانی اغلب دچار نقص عضو یا کوتوله و مقدار زیادی نمادگرایی مسیحی و فلسفه شرقی است. برخی از فیلم‌های وسترن اسپاگتی نیز با وسترن اسیدی، وجه تشابه دارند که از آن‌ها، می‌توان به فیلم معمایی Keoma (1976)، به کارگردانی انزو جی کستلاری (Enzo G. Castellari) اشاره کرد که بازسازی وسترن فیلم متافیزیکال The Seventh Seal (1957) به کارگردانی اینگمار برگمان است.

 

الخاندرو یودوروسکی در فیلم El Topo، از بازیگران دچار نقص عضو استفاده کرد.

 

از جمله فیلم‌های وسترن اسیدی اخیر، می‌توان به فیلم Walker (1987) به کارگردانی الکس کاکس (Alex Cox) و فیلم Dead Man (1995) به کارگردانی جیم جارموش (Jim Jarmusch) اشاره کرد. روزنبام، وسترن اسیدی را فرمولی حاوی شاعرانگی وحشیانه و دلسرد کننده‌ای برای توجیه مقصود توهمی خود می‌داند. از نظر او، فیلم وسترن اسیدی، یک جریان ضد فرهنگی برای انتقاد از نظام سرمایه‌داری و جایگزینی آن با طرز تفکری دیگر برای تمدن بشری است.

 

وسترن مکزیکی

وسترن مکزیکی یا چارو (Charro)، نوعی از سینمای وسترن، مختص سینمای مکزیک در دهه 30 میلادی است و اغلب شاهد حضور ستارگان موزیکال در این فیلم‌ها هستیم. در دهه 30 و 40 میلادی، این فیلم‌ها، داستان سوارکارانی را تعریف می‌کردند که میان مزارع مکزیکی رفت و آمد می‌کردند و تصویری از نگرانی‌های فرهنگی را به نمایش می‌گذاشتند که با فرم روایی متای هالیوودی، تفاوت داشت. در دهه‌های 50 و 60 میلادی، فیلم‌های چارو، به سمت فیلم‌های وسترن کلاسیک گرایش پیدا کردند.

 

کمدی وسترن

این زیرشاخه، قصد دارد با تا تقلید از فیلم‌های وسترن، ویژگی‌ها، موضوعات و ستارگان آن را دست بیاندازد یا به آن‌ها ادای دینی کند و اغلب، سبک کمدی این فیلم‌ها اغلب پر از طعنه و هجو و هزل یا پارودی است. از جمله این فیلم‌ها، می‌توان به Carry on Cowboy (1965)، The Hallelujah Trail (1965)، The Scalphunters (1968)، Support Your Local Sheriff! (1969)، Support Your Local Gunfighter (1971)، Blazing Saddles (1974)، Rustlers’ Rhapsody (1985)، Three Amigos (1986)، Maverick (1994)، Quick Draw (2013) و A Million Ways to Die in the West (2014) اشاره کرد.

 

جین وایلدر و کلیوان لیتل در نمایی از فیلم Blazing Saddles، به کارگردانی مل بروکس

 

وسترن معاصر

این زیرشاخه که با نام نئووسترن نیز شناخته می‌شود، دارای پس زمینه‌های معاصر آمریکایی هستند و از مضامین و موتیف‌های وسترن قدیمی، از جمله ضد قهرمان شورشی، مراتع و دشت‌ها به عنوان محیط داستان و دوئل با تفنگ استفاده می‌کنند. اکثر این داستان‌ها، در غرب آمریکا رخ می‌دهند و ذهنیت غرب قدیم را در اواخر قرن 20 و اوایل قرن 21 نشان می‌دهند. در این زیرشاخه، شاهد کاراکترهایی سنتی هستیم که در جا افتادن در دنیای متمدن امروزی مشکل دارند و عدالت مدرن را قبول ندارند.

 

از جمله این آثار، می‌توان به فیلم‌های Lonely Are the Brave (1962) بر اساس فیلمنامه دالتون ترومبو (Dalton TrumboHud (1963) با بازی پل نیومن (Paul NewmanThe Getaway (1972)، Junior Bonner (1972)، Bring Me the Head of Alfredo Garcia (1974)، McCabe & Mrs. Miller (1971) به کارگردانی رابرت آلتمن (Robert AltmanJ.W. Coop (1972)، به کارگردانی، نویسندگی و بازی کلیف رابرتسون (Cliff RobertsonEl Mariachi (1992) به کارگردانی رابرت ردریگز (Robert RodriguezThe Three Burials of Melquiades Estrada (2005) به کارگردانی تامی لی جونز (Tommy Lee JonesBrokeback Mountain (2005) به کارگردانی انگ لی (Ang LeeDon’t Come Knocking (2005) به کارگردانی ویم وندرس (Wim WendersHearts of the West (1975) با بازی جف بریجز (Jeff BridgesComes a Horseman (1978) به کارگردانی آلان جی پاکولا (Alan J. PakulaBad Day at Black Rock (1955) به کارگردانی جان استرجس، سریال Justified (2010 – 2015)، Hell or High Water (2016)، Wind River (2017) و فیلم ابرقهرمانی Logan (2017) اشاره کرد. بازی Call of Juarez: The Cartel، از جمله بازی‌های ویدیویی نئووسترن است. سریال تلویزیونی Breaking Bad نیز که وقایع آن در دنیای معاصر رخ می‌دهند، دارای المان‌های بارز وسترن است. به گفته وینس گیلیگان (Vince Gilligan)، خالق سریال، پس از ساخت اولین اپیزود، به ذهن سازندگان خطور کرد که این سریال می‌تواند یک وسترن معاصر باشد. در این سریال، همانند سکانس‌های دوئل فیلم‌های وسترن، شاهد مقابله والتر وایت، ضدقهرمان داستان، با کاراکترهای مختلف هستیم.

 

تامی لی جونز و بری پپر در نمایی از فیلم نئووسترن The Three Burials of Melquiades Estrada به کارگردانی تامی لی جونز

 

قبل از ظهور وسترن معاصر در سینما، این شو رادیویی Tales of the Texas Rangers (1950 – 1952) بود که برای اولین بار، مفهوم وسترن معاصر را مطرح کرد. این شو، یک درام کارآگاهی معاصر بود که وقایع آن در تگزاس رخ می‌داد و شامل المان‌های وسترن سنتی متعددی بود.

 

وسترن الکتریک

فیلم Zachariah (1971)، با بازی جان روبینشتاین (John Rubinstein)، دان جانسون (Don Johnson) و پت کوئین (Pat Quinn)، اولین فیلم وسترن الکتریک به شمار می‌رود. در این فیلم شاهد اجرای آهنگ‌های راک آمریکایی در پس زمینه وسترن آمریکایی بودیم.

 

فیلم Zachariah، از حضور ستارگان راک آمریکایی معروف در دهه 70، از جمله جیمز گنگ (James Gang) و بند Country Joe and the Fish به عنوان گروه The Cracker Band، بهره می‌برد. داگ کرشاو (Doug Kershaw)، حضوری افتخاری و گذرا داشت و الوین جونز (Elvin Jones) نیز به عنوان یک درامر هفت‌تیرکش با نام جاب کین در فیلم ظاهر شد.

 

فیلم مستقل Hate Horses، با بازی دومینیک سواین (Dominique Swain)، ران تامپسن (Ron Thompson) و پل دولی (Paul Dooley)، دومین فیلم وسترن الکتریک به شمار می‌آید.

 

وسترن حماسی

فیلم‌های وسترن حماسی، داستان‌های غرب وحشی آمریکا را در مقیاسی بزرگ تعریف می‌کنند. اکثر داستان‌های وسترن حماسی، در دورانی پر تلاطم، مخصوصا در جنگ، مانند فیلم The Good, The Bad and the Ugly (1966) به کارگردانی سرجیو لئونه در دوران جنگ‌های داخلی یا فیلم The Wild Bunch (1969)، به کارگردانی سام پکینپا در دوران انقلاب مکزیک رخ می‌دهند. یکی از بزرگ‌ترین فیلم‌های این زیرشاخه، فیلم Once Upon a Time in the West (1968) است که نبردهای اوپرا گونه در یک شهر را با نماهایی عریض از ناحیه مانومنت ولی در مدت زمانی طولانی نمایش می‌دهد. از دیگر وسترن‌های حماسی، می‌توان به فیلم‌های The Iron Horse (1924)، Duel in the Sun (1946)، The Searchers (1956)، Giant (1956)، The Big Country (1958)، Cimarron (1960)، Dances with Wolves (1990)، The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007)، Django Unchained (2012)، The Revenant (2015) و Brimstone (2017) اشاره کرد.

 

Dances with wolves

فیلم وسترن حماسی Dances with Wolves، برنده جایزه اسکار بهترین فیلم در سال 1990 شد.

 

وسترن اسپاگتی

در دهه 60 و 70 میلادی، ژانر وسترن در ایتالیا با نام وسترن اسپاگتی یا وسترن ایتالیایی احیا شد. معروف‌ترین فیلم این زیرشاخه، فیلم The Good, The Bad and the Ugly (1966) است. بسیاری از این فیلم‌ها، آثاری کم بودجه هستند که در لوکیشن فیلم‌برداری می‌شوند و گروه سازنده، افرادی با دستمزد پایین و ارزش‌های تولیدی کم هستند. محیط داستانی نیز شباهت زیادی به جنوب غربی آمریکا دارد. وسترن‌های اسپاگتی، دارای اکشن و خشونت بیشتری نسبت به وسترن‌های هالیوودی دارند. همچنین، قهرمانان این فیلم‌ها، انگیزه‌های خودخواهانه‌ای دارند و اغلب به دنبال پول هستند. برخی از فیلم‌های وسترن اسپاگتی، سنت‌های وسترن آمریکایی را در هم می‌شکنند و به همین دلیل، وسترن بازنگری نیز شناخته می‌شوند.

 

The Good The Bad The Ugly

سکانس دوئل سه‌نفره پایان فیلم وسترن اسپاگتی The Good, The Bad and The Ugly به کارگردانی سرجیو لئونه، سکانس نمادین سینمای وسترن به شمار می‌آید.

 

وسترن اروپایی

فیلم‌های وسترن اروپایی، همانطور که از نام آن‌ها پیداست، فیلم‌های وسترنی هستند که در غرب اروپا سخته می‌شوند. این ژانر با وسترن اسپاگتی نقاط مشترک زیادی دارد. یکی از فیلم‌های وسترن اروپایی شناخته شد، فیلم انگلیسی اسپانیایی The Savage Guns (1961) است. بسیاری از فیلم‌های وسترن اروپایی، با نام وسترن سارکرات (Sauerkraut) شناخته می‌شوند، زیرا در آلمان ساخته، در یوگوسلاوی فیلمبرداری و بر اساس داستان‌های کارل می (Karl May) ساخته می‌شدند. در دهه 2010، فیلم‌های وسترن اروپایی جدیدی مانند The Salvation به کارگردانی کریستیان لورینگ (Kristian LevringBrimstone به کارگردانی مارتین کولهون (Martin Koolhoven) و The Dark Valley به کارگردانی آندرس پروچاسکا (Andreas Prochaska) ساخته شدند.

 

وسترن فانتزی

فیلم وسترن فانتزی، مضامین و زمینه‌های فانتزی، از جمله اسطوره شناسی فانتزی را با المان‌های وسترن ترکیب می‌کند. از جمله این فیلم‌ها، می‌توان به سریال The Stand و فیلم The Dark Tower، هر دو بر اساس رمان‌های استفن کینگ (Stephen King)، سریال Preacher و انیمه Kino’s Journey اشاره کرد.

 

وسترن فلوریدا

فیلم‌های وسترن فلوریدا که به عنوان وسترن کرکر (Cracker) نیز شناخته می‌شوند، فیلم‌هایی هستند که وقایع آن‌ها در فلوریدا در طول جنگ سمینول دوم رخ می‌دهند. از جمله این فیلم‌ها، می‌توان به فیلم Distant Drums (1951) با بازی گری کوپر اشاره کرد.

 

وسترن ترسناک

این ژانر که همچنان در حال توسعه است، ریشه در فیلم‌هایی چون Curse of the Undead (1959) و Billy the Kid vs. Dracula (1966) دارد. از دیگر فیلم‌های این زیرشاخه، می‌توان به فیلم The Ghoul Goes West، فیلمی به کارگردانی اد وود (Ed Wood) و بازی بلا لوگوسی (Bela Lugosi) به نقش دراکولا در غرب وحشی اشاره کرد که هیچگاه ساخت آن به اتمام نرسید. از جمله فیلم‌های متأخر این ژانر، می‌توان به فیلم Near Dark (1987) به کارگردانی کاترین بیگلو (Kathryn Bigelow)، درباره عشق یک انسان به یک خون آشام، From Dusk Till Dawn (1996)، به کارگردانی رابرت ردریگز، درباره مبارزه‌ای عده‌ای راهزن با خون آشامان در مرز آمریکا و مکزیک، Vampires (1998)، به کارگردانی جان کارپنتر (John Carpenter) درباره گروهی از خون آشامان و شکارچیان خون آشام که به دنبال یک گنج باستانی در غرب هستند، Ravenous (1999)، درباره آدم خواری در یک پایگاه ارتش آمریکا، The Burrowers (2008) درباره عده‌ای قاچاقچی که توسط هیولاهایی تعقیب می‌شوند و Abraham Lincoln: Vampire Hunter (2012) اشاره کرد.

 

Undead Nightmare (2010)، بسته مکملی برای بازی Red Dead Redemption (2010) است که داستان شیوع زامبی‌ها در غرب وحشی را روایت می‌کند. فیلم Bone Tomahawk (2016)، از جدیدترین فیلم‌های این زیرشاخه است که موفقیت چندانی نداشت. فیلم Brimstone (2017)، به کارگردانی مارتین کولهون، اگر چه یک فیلم ترسناک نیست، اما المان‌های وحشت را در خود دارد. این فیلم در بخش رقابتی جنشواره فیلم ونیز اکران شد.

 

وسترن هندی

اولین فیلم‌های وسترن ساخته شده در هندوستان، Mosagaalaku Mosagaadu (1970)، Mappusakshi، Ganga (1972) و Jakkamma بودند که بر اساس وسترن‌های آمریکایی ساخته شدند. فیلم Mappusakshi، به کارگردانی باراتان (Bharathan) و نویسندگی سرشناس، ام تی واسودوان نائیر (M. T. Vasudevan Nair)، از نظر کیفیت ساخت و تکنیک‌های سینمایی، یک فیلم وسترن اسپاگتی به شمار می‌رود. وسترن‌های اسپاگتی اولیه، پایه و اساس فیلم‌های چون Adima Changala (1971) با بازی پرم نظیر (Prem Nazir)، یک وسترن اسپاگتی زاپاتا در منطقه ملایلام، Sholay (1975)، Khote Sikkay (1973) و Thai Meethu Sathiyam (1978) بودند. فیلم Kodama Simham (1990)، یک فیلم اکشن تلوگو با بازی چیرانجیوی (Chiranjeevi) و موهان بابو (Mohan Babu)، نمونه دیگری از فیلم وسترن هندی بود که در گیشه موفق بود. همچنین، این فیلم، اولین فیلم هندی جنوبی بود که با نام Hunters of the Indian Treasure به زبان انگلیسی دوبله شد.

 

فیلم Takkari Donga (2002)، با بازی تلوگو ماهشبابو (Telugu Maheshbabu)، توسط منتقدان مورد تقدیر قرار گرفت و فروش متوسطی در گیشه داشت. فیلم Quick Gun Murugun (2009)، یک فیلم کمدی هندی با هدف پارودی فیلم‌های وسترن هندی بود. فیلم Irumbukkottai Murattu Singam (2010)، یک فیلم کمدی ماجرایی وسترن تامیل، بر اساس فیلم‌های کابوی است که به ستارگانی چون جان وین، کلینت ایستوود و جایشانکار (Jaishankar)، ادای دین می‌کند.

 

وسترن رزمی

اگرچه بسیاری از فیلم‌های وسترن رزمی یا ووژیا (Wuxia)، مانند Billy Jack (1971) و دنباله آن، The Trial of Billy Jack (1974)، فیلم‌های کم بودجه و کوچکی بودند، اما سریال Kung Fu، که از سال 1972 تا 75 میلادی، روی آنتن بود، سعی کرد تا یک اثر وسترن رزمی جدی باشد. جکی چان (Jackie Chan) و اوون ویلسون (Owen Wilson) که با فیلم‌های کمدی شناخته می‌شوند، در دو فیلم وسترن کمدی Shanghai Noon (2000) و دنباله آن، Shanghai Knights (2003) بازی کردند. همچنین، فیلم‌های وسترن نینجا از جمله The Octagon (1980) با بازی چاک نوریس (Chuck Norris) و وسترن ساموریایی مانند Red Sun (1971) با بازی چارلز برانسون (Charles Bronson) و توشیرو میفونه (Toshiro Mifune)، از این زیرشاخه نشأت گرفتند.

 

Red Sun

آلن دلون و توشیرو میفونه در نمایی از فیلم Red sun

 

وسترن استرالیایی

ژانر استرالیایی یا وسترن کانگورو، به فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی آمریکایی خطاب می‌شود که داستان‌هایی را در استرالیا تعریف می‌کند. از جمله این آثار، می‌توان به فیلم‌های Rangle River (1936)، Kangaroo (1952)، Mad Dog Morgan (1976)، The Man from Snowy River (1982)، Quigley Down Under (1991)، The Proposition (2005) و سریال Five Mile Creek (1983 – 1985) اشاره کرد. این اصطلاح، به فیلم‌هایی تلقی می‌شود که با فیلم‌های استرالیایی که با الهام از وسترن‌های آمریکایی ساخته می‌شوند و پیش زمینه تاریخی دارند، متفاوت هستند.

 

وسترن شمالی

ژانر شمالی، زیرشاخه‌ای از فیلم‌های وسترن است که ماجراهای آن، در آلاسکا یا غرب کانادا رخ می‌دهند. از جمله این فیلم‌ها، می‌توان به فیلم The Spoilers (1930) با بازی گری کوپر و The Spoilers (1942) با بازی مارلنه دیتریش (Marlene Dietrich)، رندالف اسکات (Randolph Scott) و جان وین، هر دو بر اساس رمان رکس بیچ (Rex BeachThe Far Country (1954) با بازی جیمز استیوارت، North to Alaska (1960) با بازی جان وین و Death Hunt (1981) با بازی چارلز برانسون اشاره کرد.

 

وسترن سرخ

فیلم‌های وسترن سرخ یا اوسترن (Ostern)، در اروپای شرقی تولید می‌شوند. این فیلم‌های در کشورهای کمونیستی محبوب بودند و جوزف استالین، علاقه زیادی به آن‌ها داشت. در این فیلم‌ها، سرخپوستان به شکل مثبتی به نمایش درمی‌آمدند و بر خلاف فیلم‌های وسترن آمریکایی، این آمریکایی‌ها بودند که به سرخپوستان ظلم می‌کردند. در فیلم‌های وسترن، کولی‌ها یا بازیگران ترک، نقش سرخپوستان را بازی می‌کردند.

 

گوجکو میتیچ (Gojko Mitic)، معمولا نقش رئیس قبیله مهربان و عادل و جذاب سرخپوستی را در فیلم‌ها ایفا می‌کرد. او در سفر به آمریکا در دهه 90 میلادی، به شکل افتخاری، رئیس قبیله سیوکس (Sioux) شد و یک تیم تلویزیونی، قبایل سرخپوستی را به او نشان دادند. دین رید (Dean Reed)، بازیگر و خواننده آمریکایی تبعید شده که در آلمان شرقی زندگی می‌کرد، در چندین فیلم اوسترن نقش آفرینی کرد.

 

وسترن بازنگری

پس از اوایل دهه 60 میلادی، بسیاری از فیلمسازان آمریکایی، شروع به تغییر المان‌های وسترن کردند و زیرشاخه وسترن بازنگری را پدید آوردند که مخاطب خود را تشویق می‌کرد تا نبرد میان خیر و شر و استفاده از خشونت را زیر سوال ببرد. فیلم The Wild Bunch (1969) به کارگردانی سم پکینپا، یک وسترن بازنگری است. یکی از تغییرات مهم این زیرشاخه، نشان دادن تصویری عادلانه و واقعی از سرخپوستان آمریکایی است که پیشتر، به عنوان موجوداتی وحشی و بی رحم نشان داده می‌شدند. از جمله این آثار، می‌توان به A Man Called Horse (1970) به کارگردانی ریچارد هریس (Richard HarrisLittle Big Man (1970)، Man in the Wilderness (1971)، The Outlaw Josey Wales (1976)، Dances with the Wolves (1990) و Dead Man (1995) اشاره کرد. همچنین، در فیلم‌های وسترن بازنگری، زنان نقش‌های قدرتمندتری دارند که از این فیلم‌ها، می‌توان به Westward the Women (1951) اشاره کرد. از دیگر آثاری که تمام این ویژگی‌ها را داراست، می‌توان به فیلم The Last Wagon اشاره کرد. در این فیلم، ریچارد ویدمارک (Richard Widmark)، نقش مرد سفیدپستی را بازی می‌کند که توسط قبیله کومانچو بزرگ و توسط سفیدپوستان، محاکمه می‌شود. فلیشیا فار (Felicia Farr) و سوزان کونر (Susan Kohner)، در این فیلم نقش زنانی قدرتمند را بازی می‌کنند.

 

Josey Wales

کلینت ایستوود با کارگردانی و بازی در فیلم The Outlaw Josey Wales، تصویر کلیشه‌ای خود در فیلم‌های وسترن را در هم شکست.

 

وسترن علمی تخیلی

در فیلم‌های وسترن علمی تخیلی، شاهد المان‌های علمی تخیلی در آثار وسترن با المان‌های کلاسیک هستیم. از جمله این فیلم‌ها، می‌توان به Jesse James Meets Frankenstein’s Daughter (1965)، The Valley of Gwangi (1969) که نبرد کابوی‌ها و دایناسورها را تعریف می‌کند، فیلم Westworld (1973) و دنباله آن، Futureworld (1976)، Back to the Future Part III (1990)، Wild Wild West (1999)، Cowboys & Aliens (2011) و سریال Westworld (2016 - ) بر اساس داستان مایکل کرایتون اشاره کرد. بازی Fallout: New Vegas (2010)، نمونه‌ای یک بازی ویدیویی است که تکنولوژی مربوط به آینده و جهش یافتگی ژنتیکی را در یک زمینه وسترن در صحرای موحاوه قرار داده است.

 

westworld

یول براینر در نمایی از فیلم Westworld به کارگردانی مایکل کرایتون؛ این فیلم اکنون یک اثر کالت شناخته می‌شود.

 

وسترن فضایی

فیلم وسترن، زیرشاخه‌ای از ژانر علمی تخیلی است که از مضامین وسترن در یک داستان علمی تخیلی استفاده می‌کند. اکتشاف یک منطقه جدید و بی نظم و قانون، از جمله مضامینی است که از ژانر وسترن به علمی تخیلی آمده است و البته در بعضی فیلم‌های علمی تخیلی فضایی، شاهد کابوی‌هایی با اسلحه لیزری و اسب‌های رباتیک هستیم. از جمله این آثار، می‌توان به سریال‌های تلویزیونی Brave Starr و FireFly و فیلم‌های Battle Beyond the Stars (1980)، Outland (1981) و Serenity (2005) اشاره کرد. ژانر وسترن کلاسیک، تأثیر زیادی در ساخت فیلم‌های علمی تخیلی مانند Star Wars داشته است. سریال تلویزیونی Star Trek، ابتدا با نام Wagon Trains to the Stars به شبکه تلویزیونی پیشنهاد داده شد.

وسترن عجیب

زیرشاخه وسترن عجیب، المان‌های وسترن کلاسیک را با سایر ژانرها ترکیب می‌کند. برای مثال، فرانچایز The Wild Wild West، ژانر وسترن را با سبک استیم پانک ترکیب می‌کند. فرانچایز Jonah Hex نیز وسترن را با داستان‌های ابر قهرمانی ترکیب می‌کند. فیلم Western Religion (2015)، نوشته و کارگردانی جیمز اوبراین، از شیطان، به عنوان یکی از کاراکترهای فیلم وسترن خود استفاده کرد. فیلم Logan (2017) نیز یک داستان ابر قهرمانی علمی تخیلی پساآخرالزمانی را با المان‌های وسترن ترکیب کرده است.

وسترن در تلویزیون

با افزایش محبوبیت تلویزیون در اواخر دهه 40 میلادی، سریال‌های تلویزیونی وسترن نیز به سرعت جای خود را در خانه‌ها پیدا کردند. در ابتدا، فیلم‌های وسترن قدیمی از تلویزیون پخش می‌شدند و سریال‌هایی بر اساس قهرمانان وسترن قدیمی ساخته شد. با افزایش محبوبیت وسترن، داستان‌ها و ستارگان جدیدی معرفی شدند. از جمله این سریال‌های کلاسیک، می‌توان به Bonanza (1959 – 1973)، Gunsmoke (1955 – 1975)، Have Gun – Will Travel (1957 – 1963)، Maverick (1957 – 1962)، Rawhide (1959 – 1966)، Sugarfoot (1957 – 1961)، The Rifleman (1958 – 1963)، The Big Valley (1965 – 1969)، The Virginian (1962 – 1971) و Wagon Train (1957 – 1965) اشاره کرد.

 

firefly

سریال وسترن فضایی Firefly، علیرغم نظرات مثبت منتقدان، پس از یک فصل کنسل شد، هر چند که این سریال همچنان طرفداران خاص خود را حفظ کرده است.

 

دوران اوج وسترن در تلویزیون، سال 1959 بود که 26 سریال وسترن از تلویزیون پخش شدند. افزایش هزینه ساخت سریال‌های تلویزیونی، باعث شد تا در اوایل دهه 60، بسیاری از سریال‌های وسترن، به پخش خود خاتمه دهند و جای خود را به سریال‌های رنگی بدهند. با تغییر گروه سنی مخاطبان تلویزیون، سریال‌های وسترن نیز کاملا محبوبیت خود را در اواخر دهه 60 از دست دادند. سریال‌های آتی، دارای المان‌هایی چون درام جنایی و معمایی بودند. سریال‌های وسترن دهه 70 میلادی، شامل Hey Ramsey، Kung Fu، Little House on the Prairie و McCloud می‌شوند. در دهه 90 و آغاز قرن 21، شاهد ظهور سریال‌های وسترن یک ساعته مخصوص خانواده و فیلم‌های تلویزیونی از قبیل فیلم Lonesome Dove (1989) و سریال Dr. Quinn, Medicine Woman بودیم. همچنین، المان‌های جدیدی به ژانر وسترن اضافه شدند و آثاری مانند سریال تلویزیونی وسترن علمی تخیلی Firefly، توسط جاس ودون (Joss Whedon) در سال 2002 ساخته شدند. سریال Deadwood، یک سریال تلویزیونی وسترن بود که از سال 2004 تا 2006 از شبکه HBO پخش شد و مورد استقبال قرار گرفت.



مشخصات

ژانر وسترن، اصلی‌ترین ژانر صنعت فیلم‌سازی آمریکا، یادگار روزهای رام نشده طبیعت وحشی آمریکایی و مرز بین تمدن و حیات وحش است.


بازی
فیلم
سریال
مطالب